Brrrrr… donder & bliksem!

Een grote ratelende klap en ik zit rechtop in bed en binnen één tel weer diep onder de mijn dekbedje en dicht tegen Marco aan. Gatverdarrie, onweer. Ik heb in het verleden net iets te veel inslagen meegemaakt waardoor ik nu wat bibberend (ik geef toe: mijn hart klopt 2x zo snel) onder mijn dekbed lig. Door deze inslagen heb ik een heilig ontzag voor dit pittige natuurgeweld gekregen!

Zo was ik als tiener op visite bij mijn oma en opa, zij woonden op de bovenste verdieping van een flat. En dan nog niet eens zo hele hoge flat, 3 verdiepinkjes maar. Het flitste iets en ver weg was er gerommel te horen. Ik meldde aan mijn moeder dat het onweerde en zij wimpelde mijn opmerking weg met de woorden: “dat valt wel mee, het is nog ver weg”… op het moment dat zij deze woorden uitsprak kwam er grote bliksemflits en gelijk hierna een knal. Ik zat op dat moment naast de televisie van mijn opa en oma en de knoppen (ja dat hadden t.v.’s nog uit die tijd) vlogen mij om de oren. Dikke schrik natuurlijk, ik was mij echt te pletter geschrokken. Wat bleek: in de flat achter de flat van mijn opa en oma was de bliksem ingeslagen en had een hele stuk van het metselwerk van de punt van flat weggeslagen! Slik…

Wat verder terug in de tijd… mijn jeugd heb ik doorgebracht in Westzaan en ik heb toen als kleuter ook een blikseminslag meegemaakt. Of ik deze herinnering nu echt bewust heb meegemaakt of dat ik deze verhalen net iets te vaak heb gehoord…. de waarheid zal ergens in het midden liggen, wat ik mij nog wel kan herinneren is de paniek die daarna kwam. Stel je voor: wij hadden aan granieten aanrechtje met een raam en dat raam keek uit op een steeg (heel spannend, geen idee waarom dat raam daar gesitueerd was, maar dat even terzijde). Er was een heftige onweersbui gaande en mijn moeder stond op het moment van de blikseminslag aan het aanrecht voor dat raam en ziet een bolbliksem door de steeg heen rollen die eindigt onder de lijnbus. Naderhand bleek dat de bolbliksem al had huis gehouden bij onze buren en daar zelfs dwars door het huis was gerold. Het behang hing daar verschroeid aan de muren! Oh ja en die arme buschauffeur die hebben ze na dit incident ook kunnen afvoeren…

Nog een laatste anekdote, geen inslag maar wel eng! Tijdens de schoolvakanties ging ik heel vaak logeren bij de tante van mijn moeder, de zus van mijn oma. Wat is het dan van mij? Oudtante, toch? Anyway, maakt niet uit, zijn woonde in Friesland en wij noemde haar tante (zonder naam, nu ik er over nadenk is dat eigenlijk best raar). Op een nacht onweerde het daar zo erg dat tante en ik ons bed uit waren en saampjes in de keuken zaten. Stekker natuurlijk uit alle apparaten (je weet maar nooit!). Door al het natuurgeweld kleurde de lucht daar groen, echt, het leek wel alsof de Hulk langskwam, zo groen zag het buiten! Ik heb dit daarna nooit meer gezien.

Pfffff, trekt die bui al weg? Ik ben er wel weer klaar mee… tellen dan maar: éénentwintig, tweeëntwintig… knallllllllllll…

Liefs Sandra

Leave a comment

Your email address will not be published.


*