Filmpje?

Maandagmiddag 20 november 2017… terwijl ik op de bank zit te lezen, tja het leven van een blogger die ook boekrecensies maakt gaat niet over rozen 😉 gaat mijn mobiele telefoon. Ik ruk mijzelf uit mijn boek, grabbel naar mijn mobiel en neem op. Aan de telefoon een voor mij onbekende vrouw, zij zegt iets over de PVDA, of ik Lenie ken (ja dus!) en of ik iets wil vertellen over autisme voor camera.

“Uhm ja…. dat wil ik wel…. oh, jullie kunnen ook naar mijn huis komen? Nog beter… Nu? Oh, over een klein uurtje? Uhm ja, prima, ik ga even een ander bloesje aantrekken en op zoek naar mijn lippenstift…”… zo ongeveer ging het gesprek. Geen idee wie de onbekende vrouw aan de telefoon was, geen idee waar het filmpje voor was, sowieso geen idee… maar iets in mij zei: doen!

Gelukkig had ik nauwelijks tijd om mij druk te maken en na mijn bijzonder leuke filmpje bij Koffietijd had ik er eigenlijk best vertrouwen dat ik dit zou kunnen. Na een uurtje arriveerde Songul Mutluer (niet zo raar dat ik deze naam niet in 1x onthield toch?), zij is lijsttrekker en fractievoorzitter van de PVDA in Gemeente Zaanstad en voor de gemeenteraadsverkiezingen van 21 maart waren zij bezig om een filmpje te op te nemen. Nu wil het feit dat ik in een nogal rood nest ben geboren, sterker nog mijn opa was zo’n ouderwetse “rooie” die als hij zijn standpunten verdedigde nog net niet begon te kwatten ♥ dat sociale gen is zeker bij mij aangeslagen en ik draag het PVDA daarom ook een warm hart toe. Zeker als ik dan ook nog iets mag vertellen over datgene wat heel dicht bij mij staat: autisme!

Vanaf het moment dat de diagnose autisme voor onze nu 14-jarige zoon Antonio is gesteld, lopen wij tegen diverse problematiek aan. Als ervaringsdeskundige én als regiomoeder van Stichting Mama Vita (voor moeders met kinderen met autisme) heb ik mijn verhaal in vogelvlucht verteld voor de camera. Zonder voorbereiding, met minimale input vanuit de PVDA, echt mijn verhaal…en zo raar… het rolde er zomaar uit… er hoefde maar 1 take over omdat ik een woord had omgedraaid.

Trots ben ik… omdat ik mijn verhaal over Antonio heb verteld, trots ben ik… omdat ik onze Stichting Mama Vita een stapje verder op de kaart heb kunnen zetten, trots ben ik… omdat ik ook een heel klein steentje heb kunnen bijdragen aan de partij van mijn opa en ik weet zeker dat hij ergens daar boven op zijn wolkje ook heel trots op mij is!

Liefs Sandra

 

4 Comments on Filmpje?

  1. Je bent een kanjer.

  2. Leuk om te lezen, Sandra! Het stond er inderdaad makkelijk & snel op die middag 🙂 Al met al een mooie video geworden, ondanks de last-minute acties.
    Groetjes van de filmmaker van die dag!

    • Ha Riske, goede filmmaker denk ik zomaar 🙂 maarruh inderdaad ondanks de last-minute actie ging het supergoed, heel blij en het is heel leuk filmpje geworden!

Leave a comment

Your email address will not be published.


*