Wat een storm!

Hoe is het bij jullie? Ik hoop niet al te veel schade ondervonden aan de storm van gisteren? Na het lezen van alle berichten op het nieuws en social media heb ik superveel mazzel gehad, alleen mijn zon die aan de schuur hing heeft de storm niet overleefd en lag in brokken op de grond. Zonde natuurlijk maar kon erger toch?

In tegenstelling tot onze kat Joris welke zich instinctief de hele dag op het bed had verschanst en zelfs op de kattenbak ging (doet ie anders nooit!) en geen pootje buiten de deur heeft gezet moest onze hele familie gewoon naar het werk en naar school. Marco ging in alle vroegte met de auto naar zijn werk bij een transportbedrijf in Ermelo en kwam pas in de avond weer thuis. Gelukkig geen brokken met de chauffeurs en de vele vele vrachtwagens en ander aanverwant groot vervoer van zijn baas. De heftige windstoten maakten het dusdanig verraderlijk op de weg dat omwaaien van een aanhanger ook zomaar had gekund, aan dit natuurgeweld viel gewoon niet te ontsnappen.

Antonio telt vanaf de herfst (lees: de dagen met regen en wind) al zijn zegeningen dat hij met een busje wordt opgehaald om naar zijn school in Haarlem te gaan. Zo ook gisterochtend, hij heeft wel 5x gezegd dat hij zo blij is dat hij niet hoefde te fietsen, de schurk 🙂 Zijn zussen reageerden hier iets minder enthousiast op… Nina loopt vanaf deze week stage op een basisschool in Wormerveer, terwijl zij normaal gesproken binnen 1 minuut op school is (wij wonen zo ongeveer naast haar school) moet zijn nu een stukje fietsen. Ook Chiara moet elke dag een stukje fietsen naar school.

Als een soort van Pelleboer heb ik even mijn hoofd om de schuifpui gestoken, op het weerbericht gekeken en mijn meiden met een groot schietgebed richting school gestuurd. Achteraf gezien fietsten zij en ook mijn persoontje net voor en net na de heftigste periode van de storm (beetje weerkundig inzicht is mij dan toch niet vreemd). Afgezien van een hoop rommel op het fietspad kon ik, zeker in de ochtend, een kanon afschieten op het fietspad. Geen kip te bekennen terwijl het eigenlijk prima te doen was.

Op het werk heb ik met een half oog op social media de storm gevolgd, complete daken, talloze schuttingen, complete vrachtwagens, Dixiehokjes, niets was veilig voor de vernietigende storm. En dan die commentaren onder sommige foto’s of filmpjes. De storm rukt aan de kust van Noord-Holland een compleet dak van een blok huizen en dan zet iemand er onder: Nou, huizen bouwen kunnen ze tegenwoordig ook niet meer in de Nederland…. speechless ben ik… echt…

Na 18 jaar gewerkt te hebben op een expertisebureau (voor o.a. stormschades) weet ik wat voor impact zo’n storm kan hebben. Ik zat net 1,5 jaar op dit bureau toen er ook een soortgelijke storm was, het is zo erg dat ik zelfs de datum hiervan nog kan herinneren: 25 januari 1990. Donderdagmiddag, ik zat alleen op kantoor en de stormschade-meldingen kwamen aan bosjes door de fax binnen. Op het moment dat ik een mevrouw belde, die een boom op haar huis had gekregen, viel er een tweede boom op haar huis, zo heftig! Honderden, duizenden stormschades hebben wij destijds behandeld en weet zeker dat het daar nu weer gekkenhuis zal zijn! Respect voor al die hulpverleners zoals brandweerlui etc. maar ook voor mijn ex-collega’s die de aankomende periode de benen uit hun lijf werken om de stormschades verwerkt te krijgen!

Liefs Sandra

2 Comments on Wat een storm!

  1. Thanx!! Het is inderdaad weer mega mega druk, gekkenhuis!! Maar goed, voor de gedupeerden is het ‘t allerergst. Op kantoor zal de rust vast weer een keer terugkeren …..

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


%d bloggers liken dit: