Een blog voor mijn lief ♥

Valentijnsdag, is dat geen mooie gelegenheid is om een blog voor mijn lief te schrijven? Ik vind van wel 🙂 Marco en ik kennen elkaar ongeveer ergens uit het jaar kruik. Wij hadden een zaterdagbaantje bij de Dekamarkt op de Dam in Zaandam (ja inderdaad, waar nu de wok zit) en als ik heel eerlijk ben vonden wij elkaar in het begin niet heel bijzonder… ik moest hem helpen bij het boterpakjes prijzen met nog zo’n ouderwetse prijstang met plakkertjes. Een uitdaging op al die spekgladde pakjes en het was voor mij de 1e keer dat ik zo’n prijstang in mijn handen had, kun je je er een voorstelling van maken? Geen succes dus… en dat zei Marco, gehuld in zijn blauwe Dekamarktstofjas, niet maar zijn blik sprak boekdelen. We hebben er ongeveer 2,5 jaar over gedaan om te ontdekken dat we elkaar misschien toch wel erg leuk vonden. In die jaren was al een dikke vriendschap ontstaan en ik vertelde al heel veel over mijn leven aan hem. Zo tussen het botervak en het maandverband bloeide onze liefde op en bij een stapavondje heb ik de stoute schoenen aangetrokken en hem min of meer versierd.

Vanaf dat moment, ik spreek april 1988, waren wij een stelletje. Waar ik altijd enthousiast en outgoing ben is Marco echt mijn tegenpool. Hij is rustig, laat zeker niet gelijk het achterste van zijn tong zien en zo discreet als de Nederlandse bank. Maar als hij voor je gaat dan is het voor de volle 1000%! Dat heb ik ook in onze relatie ervaren, niet iedereen was even blij met onze relatie maar hij heeft alle kritiek over zich heen laten komen en is gewoon zijn eigen pad blijven volgen, samen met mij ♥ In 1990 zijn wij samen in ons flatje getrokken, in 1993 zijn wij getrouwd, een groot feest waar niet eens alle mensen in de grote zaal van de Bun paste, en eind jaren ’90 (gut, welk jaar ook alweer) zijn wij naar Zaandijk verhuisd.

Dit waren een paar hoge pieken maar we kenden ook diepe dalen, helaas ging onze kinderwens niet zonder slag of stoot in vervulling. Hoe blij was mijn mannetje toen hij eindelijk Chiara in 2001 in zijn armen mocht nemen en een kleine 2 jaar later Nina en Antonio. Een trotsere papa heb ik nog nooit gezien. Streng is hij voor hen, heel duidelijk maar zoooo liefdevol! Alle 3 de kinderen lopen weg met hem, dan doe je het wel heel goed als papa ♥

Een diep dal was natuurlijk ook ons faillissement, maar hoeveel veerkracht toon je als je na 2 dagen al weer een nieuw baan hebt en de daarop volgende jaren door weer, wind en vooral heel veel sneeuw (ik zou barsten, toen sneeuwde het 3 winters achter elkaar als een malloot!) op het fietsje vroeg in de ochtend (4 uur of zo…) naar je werk toegaat? Veel toch? Daarnaast heeft hij nog regelmatig contact met oude klanten van ons oude bedrijf, want weet je…. mijn lief is gewoon een heel goed mens! Hij is niet heel praterig en zeker niet haantje de voorste maar hij staat wel voor wat hij zegt!

Ja, supertrots ben ik op mijn mannetje en elke dag nog heel blij als ik hem weer zie. En dat Italiaanse gepassioneerde gen? Tja, in al die jaren heb ik ook veel van hem geleerd… om niet altijd het achterste van mijn tong te laten zien bijvoorbeeld 😉 Marco, ik hou van je!

Liefs Sandra

6 Comments on Een blog voor mijn lief ♥

  1. prachtig verwoord Sandra!

  2. Wat leuk, jullie geschiedenis. Hoe raar kan iets lopen he? Geniet van je lief!

  3. Wat lief!! En ja, inderdaad een topper is jouw vent. Blijf gelukkig met elkaar en jullie kids!

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


%d bloggers liken dit: