Editors – 27-03-2018 – Ziggo Dome

In de loop der jaren heb ik al heel wat artiesten en bands live op zien treden, toch zijn er van die bands die je steeds misloopt. Vaak zijn de concerten binnen mum van tijd (minuten) uitverkocht of ze staan niet geprogrammeerd op het festival waar ik aanwezig ben. Een enkele keer breekt een zanger 2 dagen voordat je hem eindelijk gaat zien zijn been en wordt het concert afgelast (dit wordt, als het goed is, in juni goedgemaakt).

Eén van die band is Editors, want hoewel ik vanaf het begin gefascineerd ben door het geluid van de band en de prachtige stem van Tom Smith, is het om één of meer van bovenstaande redenen nooit van gekomen om ze live te zien. Toen bekend werd dat ze dit jaar weer in de Ziggo Dome zouden spelen, wilde ik toch weer een poging wagen om kaartjes te kopen. Althans dat heb ik overgelaten aan Sandra, die dus op een vrijdagochtend zwetend voor haar laptop klaar zat om de kaartjes te bemachtigen om mij 10 minuten later te appen dat het gelukt was om 2 kaartjes te bemachtigen. Want mijn inmiddels ook door het concertvirus aangestoken dochter Chiara wilde ook graag mee.

Zo stonden wij dus op 27 maart op een meter of 5 van het podium, mijn dochter wil natuurlijk wel vooraan staan, te genieten van een prachtig optreden van Editors. Tom Smith is zoals hij altijd is, geen uitgesproken publieksmenner, maar wel iemand die helemaal op gaat in zijn muziek. Hij houdt je constant in de gaten, dat denk je tenminste, en maakt motorisch de meest vreemde bewegingen terwijl hij de hele zaal in de ban houdt met zijn prachtige stem.

De band speelde een mooie afwisseling van nieuw en oud werk, waarbij ze echt niet alleen alle bekende meezingers speelden maar ook de wat duisterder klinkende albumtracks zoals “No Harm”. Nummers zoals “Ocean of night” werden ook net even anders dan je gewend bent gespeeld en bij “No sound but the wind” stond Tom Smith alleen met een akoestische gitaar op het podium. Kortom een prachtige show vol verrassende keuzes en met de nodige confetti en vuurwerk (wij stonden zo dichtbij dat de wij de hitte goed voelden). Het beste voorbeeld is dat de band ervoor koos om na “Papillion”, waarbij de zaal volledig op zijn kop ging en dus een mooie afsluiter zou zijn geweest, af te sluiten met “Marching Orders”.

De band heeft voor mij bevestigd waarom ik al jaren van hun muziek geniet en ik kijk er dan ook heel erg naar uit om ze weer op Pinkpop te zien, samen met Chiara natuurlijk.

Marco Raino

2 Comments on Editors – 27-03-2018 – Ziggo Dome

  1. Ik stond achteraan, maar heb net zo genoten! Wat een stem! Een hoogtepunt benoemen is bijna onmogelijk…zo goed!

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


%d bloggers liken dit: