Bella Italia 3

Na 20 tornantes, in het Nederlands bekend onder scherpe en vooral enge bochten, 2 verstijfde handen en zweet op mijn rug daalden wij van onze berg af, op naar Venetië. Onderweg, ik denk bij tornante 8 of zo kwamen wij vosje tegen op de weg, gewoon in het wild, zo schattig!

Venetië, de stad van de liefde en natuurlijk de vele kanalen. Marco en ik zijn er 1989 al eens geweest vanuit Joegoslavië met de draagvleugelboot. Dit land stond toen op een punt van burgeroorlog, de sfeer was daar om te snijden en deze trip heeft destijds onze vakantie gered. Ook 20 jaar geleden, met Barbara en Henk, hebben wij deze toeristische trekpleister bezocht. Met de trein heen en tot onze enkels toe in het water rondlopen op het St. Marco-plein en op houten planken in de basiliek. Vakantieherinneringen… zucht…

Nu met onze 3 pubers mocht Venetië natuurlijk niet ontbreken aan onze trip. We hebben alle opties bekeken, met de trein heen (best duur met 5 man sterk), ergens in een voorstad van Venetië parkeren en dan met de lokale bus heen (best omslachtig met 35 graden) of gewoon de hoofdprijs betalen en de auto in het dichtstbijzijnde parkeergarage neerzetten. Zo gezegd, zo gedaan, 26 euro’s armer, de sleutel moest in de auto blijven zitten (schietgebed erbij) en 3x met je ogen knipperen en wij liepen zo schilderachtig Venetië in. Wij hadden alle goede tips ter harte genomen en in een “gewoon” straatje betaalden wij voor de koffie met lekkere met jam gevulde croissant een “gewone” prijs.

Wat is Venetië mooi en schilderachtig met de mooi gekleurde huisjes en de grachten, wij keken onze ogen uit naar het vervoer per water (transportbedrijf v.d. Brink per boot!), post via TNT per boot en de welbekende gondels. Een split second hebben wij overwogen om zo’n gondel te huren maar de prijs van 80 euro liet deze gedachte gelijk weer in rook opgaan 😉 na de koffie, vele bezoekjes aan alleraardigste winkeltjes (met wintercollectie, ik moet niet denken aan al die doddige wollen truitjes en winterjassen met bont met die eerdergenoemde 35 graden!) en een overheerlijke warme Italiaanse lunch (cannelloni for me jammie jammie) kwamen wij eindelijk aan op het St. Marco-plein. Geen pootje baden dit keer maar zweten in de rij voor St. Marco-basiliek. Terwijl mijn grote mama-tas (je kunt beter vragen wat zit er niet in i.p.v. wat zit daar in godsnaam in…) gewoon de basiliek in mocht, moesten Nina en Antonio hun rugzakjes bij een depot inleveren. Veiligheidsvoorschriften… ik had die halve kerk met mijn mama-tas kunnen opblazen, really! Maar goed, er liepen nogal wat mensen dus zekerheid voor alles 😉 we zijn zelfs bovenop de basiliek geweest en hebben genoten van deze flink shot Italiaans cultureel erfgoed.

Door diverse alleraardigste achterafstraatjes zijn weer teruggelopen, de temperatuur werd steeds hoger en gaar van alle indrukken wilden wij nog maar 1 ding: onze auto met airco! Braafjes stond onze huurbak op ons te wachten en na een kleine 2 uur rijden hebben wij deze topdag afgesloten met een overheerlijke pizza bij onze buurtpizzeria 500 meter van ons huisje ♥

Wordt vervolgd…

Liefs Sandra

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


%d bloggers liken dit: