De dood heeft blauwe ogen – Karin Hazendonk

Of ik “De dood heeft blauwe ogen” wil recenseren? Uhm, ja natuurlijk 🙂 toevalligerwijs had ik tijdens de meet & greet van Chris McGeorge al even een vluchtige ontmoeting met deze Nederlandse schrijfster gehad.

Karin Hazendonk (1961) werd geboren in Utrecht. Als enig kind in het gezin groeide ze op in Waddinxveen. Het lezen werd haar met de paplepel ingegoten. Door het plezier in lezen, kwamen de verhalen al op jonge leeftijd in haar hoofd. In 2012 ging bij reorganisatie van het bedrijf waar zij werkte haar baan verloren. Het gaf haar de mogelijkheid om iets te gaan doen met de verhalen die nooit uit haar hoofd waren verdwenen. Zij schreef een kinderboek en een boek voor de oudere jeugd. Daarna volgden twee thrillers en een aantal korte verhalen. Waar gaat “De dood heeft blauwe ogen” over?

Jan van Dijk heeft een saaie baan en zit gevangen in zijn huwelijk met Martine waarin sleur en vastgeroeste gewoontes de boventoon voeren. De enige die kleur aan zijn bestaan geeft, is zijn dochter Hannah. Als Hannah spoorloos verdwijnt, verandert zijn leven in een hel. De verdwijning van hun dochter maakt de scheurtjes in het huwelijk van Jan en Martine groter en zichtbaar voor de buitenwereld. Leugens die diep begraven liggen in het leven van Martine, komen langzaam maar zeker aan de oppervlakte.

De vermissing van Hannah van Dijk is de eerste zaak die Loes de Koning krijgt in haar hoedanigheid van familierechercheur. Ze worstelt met de minachting van haar directe chef, onzekerheid en haar persoonlijke betrokkenheid bij deze zaak. Als echter zwaar verminkte mannen worden gevonden, komt haar vechtlust terug en bijt ze zich vast in het onderzoek. Iemand is heel erg kwaad en alle sporen leiden naar één persoon...

Recensie:
Allereerst mijn complimenten voor de briljante cover van dit boek, bijzonder mooi! Schrijfster Karin Hazendonk neemt mij mee in het leven van tiener Hannah, haar vader Jan van Dijk en diens vrouw Martine. Hannah raakt na een schuurfeest vermist en familierechercheur Loes de Koning wordt uiteindelijk op deze zaak gezet. Er wordt gebruik gemaakt van korte hoofdstukken, diverse verhaallijnen en een toegankelijke schrijfstijl. Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven beschreven en boven sommige hoofdstukken staat de naam van de personage vanuit welk perspectief is geschreven. Deze thriller bevat bijzonder wrede scenes, deze worden uitvoerig beschreven en doen je als lezer huiveren. Ik vind dat de focus van het boek voornamelijk op deze scenes ligt en dat de karakters en de verhaallijnen in het boek hierdoor ondergeschikt zijn geraakt. Dit uit zich naar mijn mening in het feit dat de duidingen van de schrijfster niet altijd even goed corresponderen met het gedrag van de personages in het verhaal. Dit heeft mij dusdanig gestoord en afgeleid dat deze thriller het voor mij helaas net niet is…

2** door recensent Sandra Raino

Auteur: Karin Hazendonk – Uitgeverij: Letterrijn – 281 pagina’s – Verschenen: juni 2018 – ISBN: 9789491875571

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


%d bloggers liken dit: