Erbij horen…

Hier liep ik over te mijmeren in alle hectiek van het Sinterklaasgebeuren. Wanneer hoor je ergens bij, is dat jouw eigen gevoel of is dat echt zo, wil je dat graag of juist helemaal niet?

Ik ben in mijn leven enkele keren verhuisd, misschien dat het daar door komt, maar ik voel mij in een stad of dorp nooit ergens bij horen. De eerste zeven jaar in Friesland staan mij niet meer zo bij alleen van latere logeerpartijen bij familie. Daarna naar de Noordoostpolder, daar was iedereen nieuw dat scheelt. Toen naar Beverwijk… tsja een echte Wijker werd ik ook nooit. Na mijn huwelijk naar Westzaan, daar kon ik al helemaal niet meepraten want ik was geen echte… je raadt het al 😉

Waar het helemaal opvalt, is op van die sites van die plaatsen (Je bent een echte …. als… vul maar in), in Friesland heb ik wel eens wat gepost maar alleen de namen komen mij bekend voor en verder niet. Als er dan ook nog een bepaalde kerkelijke stroming achter zit vergeet het dan maar helemaal…

Een schoolreünie in de Noordoostpolder was ook geen succes… boerenkinderen en arbeiderskinderen nog steeds apart en de Zaanse “je bent een echte Zaankanter” sites gaan vooral over heel vroeger en daar weet ik dan weer niets van. Hoe vaak ik niet hoor: “ja, maar jij bent geen Zaandijkse of een Zaankanter…“ Heb soms best eens de neiging om te zeggen: “gelukkig niet”! Dat klinkt natuurlijk ook niet aardig, daarbij heb ik het hier namelijk al 50 jaar reuze naar mijn zin!

En dan ben ik dus gewoon in Nederland geboren, stel je voor dat je uit Verweggistan komt en je bekeken wordt als een vreemdsoortige larf, ik kan me zo goed voorstellen hoe dat voelt. Gelukkig voel ik mij een Wereldburger die met open vizier op alles afstiefelt , laten we deze laatste weken van het jaar een beetje zorgen dat iedereen het gevoel heeft er een beetje bij te horen…

Liefs Jetske

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


%d bloggers liken dit: