Leesmonster

Ik ben een leesmonster, altijd al geweest, vroeger als kind zat ik elke week trouw te wachten met een stapeltje boeken totdat de bibliotheekbus kwam. Heerlijk vond ik dat, een half uur lang met je hoofd een slag gedraaid, wankelend in de wiebelige bus struinen naar vers leesvoer. Tegenwoordig krijg of win ik vaak de nieuwste boeken, voornamelijk thrillers. In ruil voor een recensie duik ik onder in de inktzwarte kant van de Scandinavische samenleving, de verschillende stammen van Zuid-Afrika of de Noordzee-moorden in nuchter doch crimineel Nederland. Maar soms, heel soms dan heb ik behoefte aan wat luchtigs, iets niks, oké, ik geef toe, het is een guilty pleasure… ik lees af en toe een flutromannetje, zo’n Bouquet-reeks-niksje. Het is toch zalig om je om te wentelen in de voorspelbaarheid van zo’n verhaal. Zo’n hulpeloos graatmager doch beeldschoon meisje wat overvallen wordt door de woeste schoonheid van ene “Gabriel”, uiteraard altijd met groene ogen, een bos zwart haar en zinnelijke trekken…zucht, kwijl, smelt… uiteraard lopen zij eerst een bladzijde of 300 om de hete brij heen te draaien totdat zij er niet meer omheen kunnen en de laatste bladzijdes gevuld zijn met overweldigende zinderende seks en als je mazzel hebt en het goede romannetje eruit hebt gepikt dan krijg je nog iets meer details te verwerken :-) Na al die moordverhalen is zo’n “sprookje” gewoon een lekkere tegenhanger! Geen moord met messen of Kalasjnikovs maar Gabriel die met zijn wapenstok zwaait, zoiets van make love no war…

Na alle ophef in de media moest ik natuurlijk ook de boeken van 50 tinten grijs lezen. Tja, wat zal ik er eens van zeggen… ik persoonlijk vind het een veredeld romannetje met een overkill aan seks. Want geef nu toe, met de frequentie waarop Mr. Grey en Anastasia seks bedrijven (geen liefde hé, die kwam later pas!) daar zijn de Duracell-konijntjes jaloers op. Sodemieters, het is gewoon topsport, Mr. Grey heeft Anastasia alle hoeken van zijn beeldige penthouse laten zien met als toetje de “rode kamer”… en dat ongeveer zo’n 5x per dag… ik geloof er gewoon niet zo in, op een gegeven moment begon het mij zelfs een beetje te irriteren en sloeg ik de seksmoves over. Want ooooooh Mr. Grey wat doet u nu………. dat ben je na een keer of 20 ook wel een beetje zat en wat blijft er dan over? Jaaaaaaaaaaaa zo’n flutromannetje………!

Als ik dan toch one of my favourite serie boeken moet noemen…. De Reiziger van Diana Gabaldon. Een mix van historie, liefde en mystiek. Hoofdpersoon Claire gaat net na de 2de wereldoorlog met haar man naar Schotland. Via magische stenen belandt zij in het jaar 1743 waar zij, om het vege lijf te redden, moet trouwen met de veel jongere Jamie Fraser. Ladiessssssssssss, ik heb dit boek al aan vele vriendinnen uitgeleend, wij zijn zonder uitzondering allemaal verliefd op deze roodharige Jamie. Al die historische verwikkelingen tussen de trotse Schotten en de wrede Engelsen nemen wij op de koop toe om de liefde tussen Jamie en zijn “Sassenach” op te zien bloeien…en als hij dan met zo’n heerlijk Schots keelgeluidje tegen haar zegt: “mo nighean dubh” *… daar kan geen flutromannetje tegenop…

Liefs Sandra

Vertaling *: mijn bruinharige meisje

Leave a comment

Your email address will not be published.


*