Liefs uit Londen

Mammmmmm, heb je die dikke pyjama al gewassen? Oh en die broeken die aan het rek hangen, wanneer zijn die droog? Mijn grote meisje, jaaaaaaa al 14!, gaat voor een paar dagen naar Londen. Zij heeft naast haar “gewone” Engels als keuzevak ook Cambridge-Engels en hieraan was een leuk reisje gekoppeld. Hoe vet is dat, dat je op je 14e al met je klasgenoten en de Engelse juf lekker kan en mag snuffelen aan de Engelse cultuur. De gewonnen postcodeloterij koekjesdoos met Nederlandse taferelen ligt al een half jaar klaar om aan haar gastgezin cadeau te geven. De wereldstekker is bij de buurman uit de schuur geplukt en haar regenjack en opvouw-pluutje zitten al in haar rugzak.

De reisplannen dreigden even in de war te worden gegooid door de aanslagen in Brussel. Want tja, willen en kunnen deze 2 leerkrachten het aan om met 23 pubers een week later Londen in te duiken met deze terroristische dreiging. Het is natuurlijk heel makkelijk om te zeggen dat wij ons niet laten leiden door angst maar als je 14-jarige dochter ergens in de metro van Londen ronddoolt dan is het toch wel even slikken…

Want ook diegene die in Brussel zijn omgekomen zijn op deze manier weggegaan, ’s morgens een snel ontbijtje, met zorg de bagage ingepakt, paspoorten opgezocht, auto geparkeerd en nog even een lekker bakkie koffie op Zaventem. Door de willekeur van een terrorist, verkeerde tijd, verkeerde plaats zijn deze mensen letterlijk en figuurlijk uit het leven geslagen. Hoe wrang is het dat een broer en zus net hun familie bellen dat zij goed zijn aangekomen en nog aan de telefoon hangen ten tijde van de aanslag en deze niet overleven. Of die man die telefonisch aan zijn tante doorgaf dat hij niets mankeerde na de aanslag op het vliegveld en daarna de metro inloopt waar de volgende bom afging.

Ik moet en wil gewoon van het positieve uit gaan, mijn meisje gaat lekker giechelen met haar vriendinnen in de bus, rondstruinen op de jongensschool van Harrow, haar ogen uitkijken in The London Eye, meezingen met Elphaba in Wicked en haar Hollandse koekjes overhandigen aan haar gastgezin The Adams-family (kennen jullie dat liedje nog?) en natuurlijk volop genieten!

Ik heb net haar lunchpakketje gemaakt, lekker wraps met kip voor onderweg. Ook haar pakjes drinken en koekjes liggen al klaar. In haar koffertje moet alleen nog haar toilettas met toiletspulletjes. Nu alleen nog een snel ontbijtje en controleren of ze haar paspoort wel mee heeft. Voorzichtig vraag ik haar of ze niet bang is. Want tja, de metro van Londen heeft nu niet echt bewezen altijd even veilig te zijn. Met intens stralende ogen kijkt zij mij aan: “Nee hoor mam, er gaat echt niets gebeuren, als ik dan toch ontplof in de metro dan ga ik in ieder geval gelukkig dood….”

Ik moet even slikken en veeg snel een traan weg uit mijn oog en zeg: “Natuurlijk gebeurt er niets, lekker genieten!” en denk en bid ondertussen dat ik mijn grote meisje en haar wraps niet van de muren van metro af moet schrapen…

Liefs Sandra

4 Comments on Liefs uit Londen

  1. Petra Eijkelkamp // 6 april 2016 at 19:09 // Beantwoorden

    Wauw, krijg zelf helemaal tranen in mijn ogen aan het eind. Top geschreven.

  2. Goose bumps!
    Heel mooi en knap van je dochter, dat antwoord!
    Zo moeten we leven!

Leave a comment

Your email address will not be published.


*