Geef mij maar een Blue-band moment!

Raar? Ik heb weliswaar 3 kinderen maar ik ben niet een echte kindervriend. Nu mijn kinderen de tienerleeftijd hebben bereikt, vind ik het eigenlijk steeds leuker worden. Het zijn nu “echte” mensen en de relatie wordt steeds gelijkwaardiger. Laat mij maar lekker stoeien met van die hormoonbommetjes 🙂 Diep, diep respect heb ik voor de juffies en meesters van de basisschool, lekker zo’n groep met 30 van die ongeleide projectielen… geef mij een week zo’n groep en het aantal kinderen van de groep is zeker gehalveerd… ik ben ook niet zo’n moeder die continue in de overlegstand gaat om uit te leggen waarom ik iets wil of vind. Gewoon luisteren, kom op zeg, ik ga toch niet aan een peuter van 2 uitleggen waarom ik vind dat hij of zij de sokken aan moet doen. Dat is het begin van het einde, aan het einde van de rit zit dat peutertje zonder sokken op de tafel en ik, de overleggende mama, er ergens diep verstopt onder. No way, nu scheelt het ook dat ik 3 kinderen binnen 2 jaar had, ik had er ook gewoon geen tijd voor.

Ergens in het begin van die hele babyperiode heb ik ook ergens die roze wolk gemist, tuuuuuuuurlijk ik hou ontzettend veel van mijn 3 minimonstertjes maar geef toe, je hele leven staat op zijn kop! Even snel een boodschap doen of snel op visite gaan is er niet meer bij, voordat ik het hele zwikkie allemaal in de jasjes en de schoentjes had, stond het zweet op mijn rug. Ik kan mij nog goed onze eerste vakantie met kind herinneren, wat een desillusie… niks uitrusten, het enige wat er nog toedeed of er een lekker kinderbedje stond en of er eten was wat ons kleine spook wilde eten. Geen boek aangeraakt, geen tukkie gedaan aan het zwembad en vooral niet ontspannen…

Nu is het net alsof ik alleen maar drama heb gehad met mijn 3 kinderen, dat valt reuze mee natuurlijk. Ook wij zijn wel eens overvallen door een Blue-band-moment… je kent dat wel, zo’n ideale altijd goedgeklede familie van de boterreclame, alles ziet er leuk en gezellig uit, geen spugend kind, geen omgevallen drinkbeker, er wordt niet gekibbeld aan tafel en de kinderen lusten alles, wie wil er niet zo’n moment? Maar wie verwacht dat het leven met kinderen 100% Blue Band is, wake up! Kansloze missie! Ik denk dat een gemiddeld gezin 10% Blue Band is en zo’n ongeveer 10% moord (welk kind zal ik achter welke rol behang plakken en dan het liefst in mootjes grrrrrrrrrr) en die andere 80% hobbelt er zo’n beetje tussendoor. Het belangrijkste is dat je dan een beetje zen probeert te blijven en er af en toe een flinke dosis humor in gooit want zoals mijn wijze moeder altijd zegt: je leeft samen met je kinderen en niet alleen maar voor je kinderen…en moeders hebben altijd gelijk, toch?

Liefs Sandra

2 Comments on Geef mij maar een Blue-band moment!

  1. Ooo heel herkenbaar. En als je dan brult na een school vakantie dat je te weinig ductape had om ze achter te plakken. Dan geniet je niet genoeg van je kinderen volgens anderen

Leave a comment

Your email address will not be published.


*