Ik gun iedereen een Ben Geenevasen!

Gastblog van Anita de Waard: “Leerling worden is je achteroverlaten vallen in het vertrouwen, dat een docent je opvangt”. (citaat uit Superschool van Eric van ’t Zelfde, 2015). En weet je al wat het iemand kost, om dit te doen.

De overstap naar het voortgezet onderwijs is één groot en spannend avontuur voor ieder kind. Een duik in het diepe, waarbij je hoopt op een zachte en comfortabele landing. En daarbij heb je de begeleiding nodig van het thuisfront, maar ook van die nieuwe omgeving, waarin je mentor je nieuwe houvast is.

Ben Geenevasen was dit voor mij.

Aan het einde van de 6e klas kreeg ik te horen, dat ik waarschijnlijk nog net de huishoudschool zou halen, maar dat er verder geen mogelijkheden zouden zijn. Maar dat wilde ik niet en gelukkig was het advies van de basisschool in die tijd niet bepalend. Dus met ondersteuning van thuis aangemeld op de Lucia MAVO in Haarlem.

En daar werd Ben Geenevasen mijn mentor in de brugklas. Vrolijke docent, kenmerkende rode krullen, die vol passie Engels en Nederlands gaf.

Hij pakte het meteen op en vroeg naar mijn rapport van de lagere school en samen keken we er naar. Het enige dat hij zei was; “dat valt toch wel mee!” en “we gaan er samen voor”.

Zo’n mentor gun je iedereen, die er vanaf het begin voor je is en er samen met jou voor wil gaan.

Ik ben trouwens zonder bijzonderheden de MAVO doorgekomen in 4-jaar en met goede cijfers in één keer geslaagd. Ik bleek gewoon een slow-starter te zijn en heb sindsdien opleidingen gestapeld met uiteindelijk een HBO-diploma op zak.

Ik zie het ook nu weer gebeuren bij mijn eigen kinderen, hoe belangrijk die eerste weken op een nieuwe school zijn, maar vooral de mensen, die ze tegenkomen.

Toen we een school voor Rogier gingen kiezen, was niet de verwachting, dat hij naar het DaVinci zou gaan. De school had de voorgaande jaren een mindere reputatie opgebouwd, er was veel rumoer, de media stond er bol van.

Toen Rogier uiteindelijk de keuze maakte om toch naar deze school te gaan, was dat met gemengde gevoelens, maar hij moest zich er prettig voelen.

En ook Rogier had het geluk om iemand tegen te komen, die hem begreep. Anita Dauphin, docent creatieve vakken en zo is zij ook met Rogier omgegaan. En dat heb je nodig als je zelf net even buiten de gebaande paden loopt. Maar ook zijn klas, toch 32 leerlingen met al hun uitdagingen, die elkaar respecteeren hoe ze zijn. De leukste HAVO-klas sinds jaren, heb ik begrepen. En als iemand zich goed voelt, komen de resultaten vanzelf. Rogier gaat komend jaar naar HAVO-4 met een pakket vol exacte vakken, een extra keuze vak en Cambridge Engels.

Rogier’s drooanitadewaardm: docent worden in exacte vakken!

Nu gaat Elissa ook naar het voorgezet onderwijs en ik hoop zo, dat ook zij iemand op haar pad krijgt, die het verschil gaat maken.

We gaan ervoor!

Bedankt Anita de Waard voor deze prachtige openhartige blog!
♥ liefs Sandra

Leave a comment

Your email address will not be published.


*