Badlands, you gotta live it every day

Muziekherinnering van Marco van Pesch: 314 liedjes heeft hij geschreven en dat hij dan precies die éne….nee, laat me even beginnen bij het begin.

Gisterenavond vroeg Sandra me of ik een bijdrage wil leveren aan haar blog met een stukje over een muzikaal moment dat bij mij hoort, een onderdeel van mijn leven is geworden. Nu zijn er heel veel muzikale momenten die mijn levensdagen tot nu toe hebben gekleurd, muziek is immers een van de ‘raisons d’etre’ voor me, maar deze is de meest recente.

14 juni 2016, een paar maanden geleden, kwam sinds lange tijd mijn-held-sinds-ik-15-ben naar Den Haag voor een, zo werd gezegd, fantastische show. Bruce op het Malieveld! Hier moest ik dus heen en na gezamenlijk inloggen op ongeveer 267 ipad’s, telefoons, laptops en PC’s lukte het om kaartjes te scoren. Samen met buurvrouw Marieke en mijn Linda naar Springsteen!

…‘Welk nummer wil je echt dat hij speelt?’ de tijdwegkletsen op een overvolle A4. Ik hoef niet lang na te denken: ‘Badlands’ lijkt me echt geweldig, dus fingers crossed maar. Tja, waarom? Badlands is de openingstrack van ‘Darkness on the Edge of Town’ uit 1978 en vertelt het verhaal van een man wiens geluk in leven hem in de steek laat en die vooral erg boos op de wereld is. Voor mij is het vooral een lied van hoop, doorzettingsvermogen en tonslotte ook tevreden kunnen zijn met hetgeen je ten deel valt. Iedereen kent grijze of zwarte periodes, ik ook en natuurlijk verlang je dan naar het optrekken van de sluiers en naar zonneschijn. Door naar Badlands te luisteren hoor ik vaak de eerste dunne stralen al dookomen.

Ook bewijst Badlands me dat je met 3 rechttoe rechtaan akkoorden, een zeer basic vierkwartsmaat maar met een onwaarschijnlijke energie 40- 50- of 100 duizend mensen kan verleiden tot gezamenlijk op en neer deinen en uit volle borst, ongegeneerd, mee te oh-ooh-oooh-en. Muzikale energie in de meest overdrachtelijke zin zeg maar.

Eindelijk: 20 uur 15, Malieveld, ik heb m’n armen om mijn Lin heen. Max gaat achter de kit zitten, Nils en Steve zwaaien naar het publiek. De videoschermen tonen mijn held die met z’n 67 jaar het podium oploopt alsof hij Den Haag (en misschien ook wel Scheveningen) gaat opvreten. Het eerste nummer van zijn 3 uur durende show. ‘ One…Two..Three..Four…’’  en waar opent heer S zijn concert mee?

Juist!

Foto © Takahiro Kyono

Leave a comment

Your email address will not be published.


*