Deze blog is voor mijn moeder…

Blog Sandra: Is het eigenlijk niet raar dat je pas mooie dingen gaat vertellen na het overlijden van diegene die je dierbaar is? Hoe vaak zeg jij tegen je geliefden dat je van ze houdt en soms nog wat specifieker: waarom hij of zij zo bijzonder is? Ik hoor je nu denken, inderdaad dat zeggen wij nuchtere Nederlanders veel te weinig.

Daarom is deze blog voor mijn moeder…. Bijna 70 is zij nu…ik hoop (en daar reken ik gewoon een beetje op, gezien de mooie leeftijd die haar moeder, mijn oma heeft bereikt) dat zij nog minimaal 20 jaar bij ons zal blijven maar zoals wij vaak tegen elkaar zeggen: “Je weet het niet he….”. Mijn moeder is een heerlijk mens, zij is stoer en sterk en dat heeft het verleden wel bewezen. Na een bijna 40-jarige huwelijk heeft zij de touwtjes in handen genomen en zich uit de ruïnes van haar relatie geworsteld. Dat viel en valt soms niet mee, maar als blijkt dat je partner je aan alle kanten heeft belazerd dan kun je gewoon niet anders. Met opgeheven hoofd en heel veel kracht heeft zij een heerlijke plek voor zichzelf gecreëerd op het Triangeltje en temidden van haar buurtjes voelt zij zich daar als een vis in het water.

Zij is gezegend met een warm, nogal rood hart, dat houdt in dat bij enige vorm van onrecht haar bloed begint te borrelen en zij dan op niet mis te verstane wijze haar ongenoegen ventileert. Ja, subtiel is zij niet, mijn moeder…. wel heel duidelijk en goudeerlijk! Oh ja, het is duidelijk, een gebrek aan pokerface heb ik dus van haar geërfd, zo jammer 😉

Elke maand zit zij te wachten op Gaston (jaaaa, die van de Postcodeloterij), niet voor hele luxe dingen hoor maar voor het reizen! Dat is haar lust en haar leven, van China tot Marokko en van Albanië tot Georgië, ze draait haar hand er niet voor om. Als ik heel eerlijk ben, is mijn moeder een betere reiziger dan ik…. waar ik al in de stress schiet als de NS van het schema afwijkt daar kickt mijn moeder op een rammelend ouwe Aeroflot vliegtuig en windt zij elke gids van de groep om haar vinger. Want sociaal is zij zeker mijn moeder (jaaaaaa, dat genenpakketje is dan wel weer goed overgekomen…)

Haar grote trots zijn haar kleinkinderen en gezien het feit dat 3 kleinkinderen al met haar op reis zijn geweest en zij zelfs nu ze wat ouder worden ook heel graag bij oma aanwippen is de liefde wederzijds! Tja, ook hier geldt, oma is niet subtiel maar wel “heul” duidelijk en daar hebben kinderen gewoon behoefte aan, ook die van ons 😉

Trots ben ik op mijn moeder dat zij zo midden in het leven staat, zij gaat elke week naar de gym, werkt regelmatig in de Wereldwinkel en zij bestiert met stevige hand haar Weet je nog vroeger-site. Ja, mijn moeder is een vrouw waar je niet omheen kan en ik ben gek op haar! Zo lekker, dat is maar gezegd….. want zelfs een hele stoere sterke vrouw kan af en toe wel een paar veren in haar kont gebruiken…. mam, ik hou van je!

Liefs ♥ Sandra

18 Comments on Deze blog is voor mijn moeder…

  1. Wat een lieve post. En wat knap dat jou moeder voor zichzelf heeft durven kiezen. Wat een duperleuke foto van jullie. Hij toverde meteen een glimlach op mijn gezicht, zo vrolijk is hij. Toevallig publiceer ik morgen een post over mijn vader! X Fijne dag!

  2. Wauw prachtig

  3. Ha Sandra,
    Ik ben nu 2x met je moeder op reis geweest en herken volledig je beschrijving van je moeder. Het is (zoals een echte Amsterdammer zegt) een tof wijf.

  4. Dierbare herinneringen heb ik aan je moeder, die ik al heel lang niet heb gesproken, maat nu n beetje volg via Facebook. De trots op haar kinderen en kleinkinderen is prachtig om te lezen. Mooie ode aan je stoere mem, x Elly

  5. Lieve Sandra,
    Genoten van je blog over je moeder. Heerlijk om te lezen.
    Vanmorgen op de radio: vandaag is het de dag van de positiviteit. Daar heb jij een mooie bijdrage aan geleverd.
    Je moeder is gewoon een schat en gelukkig heb jij een en ander bij leven van haar geërfd.
    Liefs,Joke

  6. Wat een lieve ode aan je moeder! <3

  7. Janny Bakker Heuneman // 2 november 2016 at 12:06 // Beantwoorden

    Wat lief Sandra en idd ze verdient het ,ik heb haar leren kennen als een erg sterke vrouw.ongelooflijk hoe goed hoe ze uit die ellende is gekomen.En haar leven opgepakt heeft,en haar geloof in de mensen niet is verloren samen met jullie haar kinderen en kleinkinderen is ze denk ik sterker dan ooit geworden .

  8. <3 prachtig

  9. 44 jaar geleden heb ik je moeder voor het eerst ontmoet, in Westzaan toen ik voor je vader op de vrachtwaggel ging rijden. Ik kan nog bijna die lekkere koffie proeven die ze zette. Jij liep daar toen ook al rond als jong meisje. Nadat je vader voor zichzelf ging werken en ik ander werk moest gaan zoeken ben ik je moeder uit het oog verloren maar een paar jaar terug kwam ik haar weer tegen op Facebook. Inmiddels ben ik al een paar keer op het Triangeltje geweest en het voelde gelijk weer goed. Ik ben blij dat zij weer op mijn pad is gekomen. Jouw beschrijving kan ik, voor zover mogelijk onderschrijven.
    Geniet maar van elkaar en hopelijk mag dat nog vele jaren duren.

Leave a comment

Your email address will not be published.


*