Agnes Obel in Düsseldorf

Muziekherinnering van Stephan Tuijn: Vorig jaar ben ik met een drietal goede vrienden, met de camper, naar Antwerpen geweest om een concert bij te wonen van Emiliana Torrini. Dit was zo goed bevallen dat we besloten om een dergelijk concert-uitje jaarlijks te gaan doen. Begin van dit jaar vernamen we in de media dat Agnes Obel tijdens het New Fall Festival in Düsseldorf op 29 oktober 2016 zou beginnen aan haar nieuwe tour. Later bleek dit bijna een week na de officiële release van haar nieuwe album ‘Citizen of Glass’. Omdat we allemaal groot fan zijn van Agnes Obel hebben we snel kaarten besteld voor het eerste concert bij onze oosterburen.

‘Waarom zijn jullie voor het concert helemaal naar Düsseldorf gegaan’? zal menig lezer misschien denken. Zeker omdat Agnes Obel een paar dagen later (afgelopen 3 november) in Amsterdam zou gaan optreden. Geen van ons was ooit in Düsseldorf geweest en, ik heb het in de vorige blog ook al eens vermeld, in Amsterdam heeft het publiek vaak last van de ‘Dutch Disease’. Dit betekent dat het publiek meer kletst dan luistert en dat is met ingetogen muziek wat vervelend als je voor de muziek komt.

Düsseldorf is iets meer dan 2 uur rijden vanaf Amsterdam. De camper konden we vrij snel kwijt op de openbare camper-plaats langs de oever van de Rijn, nabij het centrum. Omdat de reis vlekkeloos was verlopen hadden we nog ruim de tijd om het centrum van Düsseldorf te agnesobel3verkennen. We besloten ook even langs de Johannes Kirche te lopen waar het concert zou plaatsvinden. Eenmaal aangekomen bleek dat de deuren waren geopend voor het café en tot onze grote verbazing zagen en hoorden we door een grote deur Agnes Obel met de overige muzikanten oefenen. We hebben even gegluurd en geluisterd maar zijn, omdat het toch wel wat gênant voelde, na een paar minuten verder de stad ingegaan.

Voor de lezers die niet weten wie Agnes Obel is:

Agnes Caroline Thaarup Obel (1980), een Deense singer- songwriter, heeft nu drie albums op haar naam staan.‘Philharmonics’ uit 2010, ‘Aventine’ uit 2013 en sinds oktober dit jaar ‘Citizen of Glass’. Agnes Obel zingt en speelt piano op haar albums. Het is vrij rustige klassieke muziek wat neigt naar folk. De muziek kenmerkt zich door de simpele, rustige, soms trage, repeterende en daarom soms hypnotiserende stukken. 

Omdat de aanvang van het concert al om 17:00 uur was gepland zaten we keurig om 16:45 uur in de prachtige zaal. Om 17:15 verschenen Agnes en haar muzikanten op het toneel. Agnes wordt begeleid door een internationaal gezelschap. Kristina Koropecki and Charlotte Danhier, beide op cello, en Catherine De Biasio op klarinet, saxofoon en percussie. Omdat we achteraf een keurig overzicht van de gespeelde nummers van één van de cellisten kregen, zal ik deze op volgorde benoemen en er eventueel van commentaar voorzien:

  1. Red Virgin Soil van het Album Citizen of Glass. In dit nummer speelt één van de cellisten ‘pizzicato’. Dit betekent tokkelen van de snaren. Dat klinkt als een spannend moment in een film is.
  2. Dorian van het album Aventine.
  3. Trojan Horses van Citizen of Glass. Hier kreeg ik echt kippenvel. Spatzuiver gezongen.
  4. Fuel to Fire van het album Aventine.
  5. Golden Green van Citizen of Glass. Hier kwam de stem van mevrouw Obel echt tot z’n recht.
  6. It’s Happening Again van Citizen of Glass.
  7. Philharmonics van het gelijknamige album. Heerlijk speels. Bijna kinderlijk.
  8. Familiar van Citizen of Glass. Was even wennen met de mannenstemmen die worden nagebootst door de dames.
  9. agnesobel4Mary van Citizen of Glass. Een van de cellisten speelde niet de cello maar een kleine harp. Heel dromerig neergezet.
  10. The Curse van het album Aventine. Misschien wel het mooiste nummer.
  11. Stone van Citizen of Glass. Hier werd gespeeld met een opvallend kleine gitaar.
  12. Stretch Your Eyes van Citizen of Glass.
  13. Riverside van het album Philharmonics. Het eerste nummer van de toegift. Herkenbaar voor veel mensen. Misschien wel haar grootste hit.
  14. On Powdered Ground ook van het album Philharmonics. Over repeterend gesproken. Heerlijk.

Het geluid kwam op sommige momenten wat in de knoop, waarschijnlijk omdat het versterkt in een kerk werd gespeeld. Het geluid was bij het optreden in Carré stukken beter. Ik vond dat de dames het hele concert ontzettend mooi en zuiver hebben neergezet en ik ben dan ook met een grote glimlach en dus een zeer tevreden hoofd de deur uitgelopen.

 

Leave a comment

Your email address will not be published.


*