Bedankt vriend…

Blog van Jaap: op 13 november 2016 is mijn maatje Peter van der Wal overleden. Peter leed aan de ziekte van Huntington. Een ziekte die het beste valt te omschrijven als een combinatie van ALS, Alzheimer en Parkinson. Een verschrikkelijke ziekte waarbij de eerste symptomen zich op het 40e jaar openbaren waarna er een onmenselijke aftakeling plaatsvindt. Voor Peter is het lijden voorbij en ik moet het zonder mijn maatje doen. Naar aanleiding van zijn sterfbed heb ik onderstaande blog geschreven:

Ooit zijn we met z’n allen op de trein van het leven gestapt. Een TGV weten we inmiddels. Een sneltrein die ons door het landschap van het leven laat razen. Ik had het voorrecht om in de zelfde wagon terecht te komen als Peter. We werden maatjes en wat hebben we ontzettend veel beleefd en gelachen in die wagon.

Bij station Huntington moest jij uitstappen en het traject van het leven verder lopen. Over de lijdensweg. En hoewel er parallel aan jouw lijdensweg nog vele andere lijdenswegen liepen, liep je daar alleen. Zo af en toe raasden wij langs met onze trein. We zagen je dan lopen en zwaaiden enthousiast. Je lachte, en zwaaide enthousiast terug. Maar de lijdensweg was lang, zwaar en vermoeiend. En als we dan weer langsraasden in onze trein zwaaiden we nog steeds enthousiast. Maar jij had de energie niet meer. Soms keek je op en glimlachte je voorzichtig en deed je vermoeid je arm omhoog, maar vaak ook strompelde je voort, je ogen gericht op het eind van de weg. Je hebt het eind van de weg bereikt Peet. Aan het eind staat een bankje uit ons zicht. Gaat daar zitten en rust uit. Je vader en moeder zitten daar ook.

En wij, wij razen verder met de trein. Kijken naar de wagon en zien jou niet meer zitten. Kijken naar buiten en zien je niet meer lopen. Maar blijven aan je denken en we gaan je missen. En terwijl de trein door raast besef ik dat ik af en toe naar buiten moet kijken, en genieten van het uitzicht van het leven.

huntington

Campagneteam Huntington heeft als doel fundamenteel wetenschappelijk onderzoek te financieren dat tot een genezende therapie voor de ziekte van Huntington moet leiden. Klik op het logo om naar de site toe te gaan en hier meer over te lezen.

4 Comments on Bedankt vriend…

  1. Wat treffend geschreven en zo verdrietig !! Tranen. Veel sterkte!

  2. Wauw… wat een indrukwekkende, verdrietige woorden. Heel veel sterkte!

Leave a comment

Your email address will not be published.


*