Sinterklaaaaaaas wie kent hem niet?

Blog van Sandra: Sinterklaaaaaas wie kent hem niet, sinterklaas, sinterklaas en natuurlijk zwarte piet….. of de groene of de paarse of iets met vegen, kortom het zal mij verder een bos wortelen zijn. In tegenstelling tot de ¾ van Nederland die strak en stijf vast houdt aan de gewoonte om elk jaar met een zwart geschminkte piet die arme kindertjes de stuipen op het lijf te jagen heb ik niet zoveel met deze hele verkleedpartij. Ik snap best dat een heleboel mensen vast willen houden aan tradities maar om vanaf de zomer continue internet te “bestalken” dat je VOOR zwarte piet bent, dat vind ik persoonlijk wat overdone… Kom op, is er niets belangrijkers in de wereld om je druk over te maken? Volgens mij worden er vandaag de dag nog steeds kindertjes in Aleppo uit de brokstukken van hun woning geschoten… daar krijg ik een brok van in mijn keel niet omdat zwarte piet opeens vegen heeft…

Voordat jullie mij allemaal haatberichten gaan sturen, ik ben niet diegene die deze hele discussie heeft aangezwengeld en nee, Sylvana is ook niet een ver vriendinnetje van mij. Maar zij mag natuurlijk wel iets vinden, of je het daar nu mee eens bent of niet. Weet je hoe ze dat noemen? vrijheid van meningsuiting … en inderdaad dan ben je het niet altijd met elkaar eens en dan is het aan de leiders van een land om daar een gulden middenweg in te vinden…. ik wens de hoge heren veel succes met dit hete hangijzer 😉 want gezien de ongenuanceerde uitspraken van beide partijen denk ik dat deze discussie alleen maar verliezers kent…

Maar waar hadden wij het ook alweer over? Oh ja sinterklaas, ja daar heb ik in mijn jeugd toch wel een heel klein traumaatje van opgelopen. Op de lagere school de surprises maken… ik haatte het… Wij moesten vroeger namelijk zelf knutselen, in tegenstelling tot vandaag de dag waarin de ouders elkaar de loef afsteken met de mooiste creaties (ja hoor, ook ik deed daar tot voor kort aan mee want anders werd het gefröbel van mijn lieve kind namelijk afgekeurd door de suprisemoeder / ballotagecommissie….) Na een jacht op de schaar, plakband en lijm (nooit te vinden in huisje Tuyn) was ik toen gewoon nog niet zo heul erg creatief. Daarbij was het in de jaren 70 hip, hot and happening om zo’n vieze gore strooprollade in elkaar te flansen. Ik mocht veel van mijn moeder maar de strooppot hiervoor gebruiken? No way! Geen geklieder met eten (gek he, ik zeg dat nu ook tegen mijn kinderen…)

Ook was het toen al een spannende gebeurtenis wat er in dan in jouw surprise was verstopt. Ik weet nog wel dat ik op de lagere school alleen een pak multomap blaadjes heb gekregen….wat een afknapper, wat een teleurstelling en wat was ik boos…. ik was diegene, die er altijd voor zorgde dat er een leuk kadootje was voor de ander en dan kreeg ik dit……..één van mijn eerste wijze levenslessen: verwacht nooit terug wat je aan een ander geeft…. Tja, dat was mij meer dan duidelijk geworden na die bewuste sinterklaasviering.

Het is nu 2016, Antonio heeft afgelopen vrijdag het dobbelspel gedaan. Stom, stom, stom….. vindt hij het, had hij net een leuk kadootje en dan bij de laatste dobbelgooi daar ging zijn leuke kadootje….. leg dat maar eens uit aan een lieve tiener die al moeite heeft met schakelen bij onverwachte situaties…. (hij heeft een vorm van autisme)…. Dit is ook van de redenen waarom ik onze sinterklaasviering niet zo heel spannend maak en in de voorbereiding vaak terloops meld wat ik voor hen heb gekocht. Dat werkt bij ons gezin super! Kortom heel veel plezier op deze sinterklaasavond, met die groene, die paarse of die veegpiet, had ik al gezegd dat het mij verder een bos wortelen zal zijn? 😉

Liefs ♥ Sandra

Foto © Paula Satijn

Leave a comment

Your email address will not be published.


*