Wat doen we met moeder met de kerst?

Blog van Jetske: Mijn vroegste herinnering aan Kerst is een kerstfeest van de zondagsschool in de kerk. Ik zal een jaar of zes geweest zijn kerst2en ik kreeg een sinaasappel en een boekje “Voetstapjes in de Sneeuw”. Mijn moeder en twee broertjes waren mee, een van de broertjes had zijn hele haar vol kauwgom gesmeerd…. het was er niet meer er uit te krijgen en er moest een schaar aan te pas komen… en ik maar roepen dat er kauwgom in zat en mijn moeder maar sssttttt roepen….

Wij hadden iedere Kerst mijn Pake en de ongetrouwde zus van mijn moeder, voor ons gewoon tante, te logeren. Dat was voor ons normaal! Pake was jarig met de Kerst dus dat ging in een rit door. Of de opa en oma van de andere kant van de familie ooit geweest zijn met die dagen kan ik me niet herinneren, zo gek die leken veel verder weg. De Kerstboom had echte kaarsen, mijn vader zat dan met een emmer water ernaast. Het boompje was zo goedkoop dat na de kerst er geen naald meer aan zat. Tante en mijn moeder redderden in huis en we aten stoofpeertje en rollade, hoe simpel was alles voor je als kind.

Ik kreeg verkering en ging de ene dag thuis en de andere dag bij de schoonouders met de kerst, dat was gewoon, je deed het zonder gezeur en bij mijn schoonouders waren meer met verkering dus ook nog wel een soort van gezellig.

Weer een paar jaar later kreeg een eigen gezin en kwamen de ouders bij ons thuis… veel discussies hoe, wat, wanneer, komen ze samen of apart? Oooooh, als ze er samen zijn alsjeblieft niet over politiek beginnen, niet over landbouw, niet over opvoeding…. Mijn schoonvader had een standaardzin: “daar ben ik het niet mee eens” en mijn vader werd dan bloedfanatiek en begon er van te kwatten zodat zijn ondergebit er bijna uitvloog.

Toen de kinderen wat ouder werden gingen we steevast een Kerstdag uit eten, dat was wat boodschappen betreft wel fijn maar voor de stressfactor iets minder. Er klierde altijd wel een kind en op een gegeven moment waren ze de Zevensprong met de kerstman ook wel een beetje zat! Zelf zat ik ook met gekrulde tenen over het drankgebruik van wederhelft, ik ben natuurlijk niet voor niks gescheiden…..die angst was er altijd, want er kwam geheid ruzie…

Je voelt ‘m aankomen: dan krijgen de kinderen zelf verkering en ook daar moet weer rekening mee worden gehouden… want die hebben natuurlijk ook ouders en wanneer komen ze bij ons en wanneer gaan ze daar heen? Tuuuurlijk geen probleem en ik maar de makkelijke schoonmoeder spelen… ik was zo ongeveer een diplomaat in die periode 😉

De kinderen hebben nu zelf gezinnen, mijn moeder is bijna vier jaar geleden als laatste weggevallen. Zij genoot de laatste jaren altijd heel erg van het gourmetten bij Sandra. Zij had soms 5 stukjes vlees tegelijk op de plaat en als ze klaar was wilde ze acuut naar huis, maar ach waarschijnlijk doe ik dat zelf ook als ik rond de 90 ben… Nu ben ik zelf alleen en de Kerst komt er weer aan ……….er zijn schoonouders van de kinderen, gebroken gezinnen, werk, vriendinnen van de kleinkinderen, andere invullingen en gewoontes dan ik gewend ben. Daar probeer ik dan een beetje tussendoor te hobbelen, niet teveel mee te bemoeien, toch mee te denken en te hopen dat alles gezellig blijft!

Ben altijd weer blij als die dagen voorbij zijn en alles weer “gewoon” is. Ik ben daar denk ik niet de enige in. Heb ook weleens bedacht om een reisje te maken met die dagen maar dat wil ook niet, dan zou ik ze juist in die dagen weer teveel missen. Ik hoop alleen niet dat ze met zijn allen denken: “Wat doen we met moeder met de Kerst?”

Hele fijne Kerstdagen, Jetske

8 Comments on Wat doen we met moeder met de kerst?

  1. Wat een herkenbaar stukje. Zo is en gaat het hier ook ongeveer. Alleen met dit verschil dat mijn moeder, na het wegvallen van mijn vader 4 jaar geleden, een heel eigen leven heeft opgebouwd met vriendinnen, uitjes, reisjes etc. Ze doet nog steeds, nu 76, vrijwilligerswerk drie dagen en soms meer bij “de oudjes” zoals zij ze noemt in Verzorgingstehuis Guishuis, haha. Daardoor heeft ze zo een druk leven dat ze met Kerst en Oud en Nieuw altijd op reis is met vrienden en vriendinnen. Ook omdat ze ons niet voor de beslissing wil zetten “wat te doen met moeder met de Kerst”.

  2. Zeer herkenbaar maar ik sta nu niet meer voor die keuze. Mijn man is weg gevallen en mijn zoon en schoondochter moeten allebei werken (beveiliging en zorg) dus het is geen enkel probleem. Misschien denk ik hier na de kerst anders over maar dat zien we dan wel weer.

  3. Zo herkenbaar! Toevallig dacht ik het ook van de week. Als de kinderen nou maar niet zeggen: wat doen we met mama deze kerst!
    Slik tijd gaat wel erg snel nu.

  4. Mooi stukje en omschreven zoals het is.
    Maar ik wens je toch hele fijne kerstdagen en het komt vast wel goed daar bij jullie in de Zaan

Leave a comment

Your email address will not be published.


*