Op de schaats met Hazes

Blog van Sandra: In een discotheek, zat ik van de weeeeeeeeeeeek en ik voelde mij daar zo alleeeeeen… Als ik dit hoor dan begint er iets bij mij te borrelen. Nee, ik ben absoluut geen fan van Andre Hazes maar er begint schaatsbloed bij mij borrelen. Huh, schaatsbloed zal je zeggen, ik zal het uitleggen: onze lokale ijsbaan, Lambert Melisz in Westzaan, draaide namelijk altijd Andre Hazes. Ik zal wat hebben rondgereden onder de kwelende stem van onze Dre 🙂 Het was altijd heel spannend of en wanneer de ijsbaan open ging. Wij woonden 2 huizen ernaast en als wij Andre hoorden zingen dan yesssssssss snel op zoek naar de ijzers en gaaaaaan.

Het was natuurlijk kijken en bekeken worden op de ijsbaan. Groepen slierten over het ijs en bewonderende blikken gingen naar die bink die in zijn dikke wollen trui en snelle noren over het ijs speerde. Ik was niet zo van de noren, kunstschaatsen daar was ik gek op. Als een halfbevroren zwaantje krabbelde ik over de ijsbaan maar ik bleef stug volhouden. Het gevoel toen het eindelijk lukte om een achtje achteruit te draaien….! Waar ik supertrots op ben, is het volbrengen van de bannetocht van 15 kilometer…op jawel hoor: mijn kunstschaatsen. Dat is natuurlijk een prestatie van het kaliber buitencategorie. Ik voel nog die gore Oostenwind dwars door mijn winterjas heen blazen in het veld, ik voel nog mijn beurse knieën als ik voor de zoveelste keer in een scheur rij en val en ik voel nog de pijn in mijn handen en voeten als deze beginnen te ontdooien. Kortom verkleumd, beurs en pijnlijk bereikte ik de finish maar het voelde alsof ik de Elfstedentocht had gereden en ik de vrouwelijke Evert van Benthem was 😉

Goede herinneringen…waar lag ook alweer de tas met de schoenen, bij welk houten bankje? Een gulden kreeg ik altijd mee voor een kop warme chocolademelk, gulzig en snakkend naar iets warms had ik standaard een verbrande tong. Priksleewedstrijden, alle kanten opdraaien behalve de goede maar wel bijna in je broek piesend van het lachen. Ook zag ik er prachtig uit in een door mijn tante gebreide bij elkaar passende trui, muts, wanten en natuurlijk beenwarmers.

Schaatsen, ja ik was en ik ben er gek op. Zo heb ik een paar jaar geleden nog een paar nieuwe kunstschaatsen gescoord….maatje 43! Ze lagen gewoon op mij te wachten, echt waar! Ik woon nu een dorp verderop en stap aan de rand onze wijk zo het natuurijs op. Mijn stoere meiden hebben “echt” leren schaatsen…op noren…tja dan maar geen achtjes 😉 Maar soms, als het een paar dagen hard heeft gevroren dan neem ik mijn kinderen mee naar mijn “oude” ijsbaan. Daar geeft nog steeds dezelfde buurman ons een warm welkom, ik verbrand nog steeds mijn tong aan de chocolademelk en sssstttttttttttt luister… ik hoor nog steeds Andre Hazes….

Liefs Sandra ♥

2 Comments on Op de schaats met Hazes

  1. Herkenbaar…. alleen Ik hoor Tol Hanse,

Leave a comment

Your email address will not be published.


*