Van de fiets….

Blog van Jaap: in de lappenmand zit ik…. 50 jaar en een nieuwe heup. Ik schaam me bijna om het te zeggen. Ik heb te vaak gehoord: “Goh een nieuwe heup, ja mijn opa heeft er laatst ook één gekregen”. Verleden jaar reed ik op mijn racefiets nog jonge jongens aan het zuurstof en nu loop ik te strompelen op krukken.

Ik ga verder niet meer klagen hoor, want als geen ander weet ik dat alles relatief is. Over twee maanden huppel ik weer als herboren in de rondte en iedereen weet dat er genoeg gezondheidsellende is waarbij je mocht hopen dat je een nieuwe heup kreeg.

Maar goed ondertussen zit ik thuis, oefeningen doen, Netflix kijken, bank hangen. Voor iemand die zich al verveelt als hij één dag vrij is, een nachtmerrie. Maar ik krijg gelukkig ook heel veel lieve meelevende berichtjes van vrienden, familie en collega’s. En dat doet me goed.

Ik kan gelukkig op deze berichtjes beantwoorden dat het goed gaat met de revalidatie. Dat ik al heel snel van de pijnstillers af was, dat ik al heel snel in de sportschool zat en dat ik hoopte weer heel snel aan het werk te gaan. “Het is geen wedstrijd hoor Jaap!“ schreef een collega mij. Dat was de vinger op de zere plek. Ik besefte dat ik alles als een wedstrijdje zag. Altijd maar weer de snelste willen zijn. Op het kinderachtige af.

Als ik in de auto zit, wil ik de auto voor me inhalen. Als ik op de hometrainer op de sportschool zit, kijk ik met een schuin oog naar degene naast me en wil ik zwaarder/sneller fietsen dan hij. Als ik op de racefiets zit wil ik alleen maar de fietser voor me inhalen. Als ik met Kitty op een brug fiets wil ik als eerste boven zijn en als de dokter zegt de revalidatie duurt 3 maanden dan wil ik het in 2 maanden doen. Kukelekuuuu!!!. Haantjesgedrag! Wat is dat toch? Ik weet zeker dat er mensen zijn die herkennend glimlachen. Het is vaak lachwekkend zielig, maar het heeft me ook dingen gebracht. Het is een drijfveer, een motivatie en soms ook een frustratie.

Deze column heb ik binnen 5 minuten geschreven, ik zou zeggen, probeer dat maar eens sneller te doen! 🙂

Jaap

5 Comments on Van de fiets….

  1. Geweldig verhaal Jaap en inderdaad herkenbaar. Beterschap en hoop samen weer met jou en vele anderen de Stelvio op te rijden in september.

  2. Nee die wedstrijd ga ik niet met je aan om sneller te schrijven! Wil alleen even zeggen dat ik hoop dat je mede door je zelfinzicht goed herstelt en je succes wensen!

    Gr Rita

  3. Jaap,haantje of niet,als je niet kukeleku kunt zeggen win je nooit van jezelf…En ik weet het zeker,je gaat winnen… Kukeleku…

  4. Leonie Bogers // 5 maart 2017 at 10:46 // Beantwoorden

    Het lijkt me leuk om te onderzoeken waar het vandaan komt…leuke gespreksstof straks in Barca? Kus

  5. Didi van Willigen // 6 maart 2017 at 03:11 // Beantwoorden

    Hallo lieve zoon.
    Wat klinkt dit herkenbaar,maar ook de woorden erna. Ja,het komt zeker goed. Nog even en dan ben je weer het haantje.
    Dikke knuffel van mij. ❤

Leave a comment

Your email address will not be published.


*