Dat @#$% regenpak…

Van de week was het weer raak… het is ochtend, ik heb net ontbeten en moet naar mijn werk. Fris en fruitig stap ik naar buiten, lippenstiftje op en tas om de schouder, op weg naar onze schuur waar mijn lila stalen ros staat (ja, je leest het goed, lila met zilveren blommetjes) en ik word onaangenaam verrast door… regen! Nu is het eind september helemaal niet zo raar dat het regent maar ik was de afgelopen weken zo verwend met droog weer dat deze bui mijn gewoon verraste.

Uiteraard niet voor een kleintje vervaard snel ik richting de schuur waar mijn regenpak in mijn fietstas zit. Ik ben natuurlijk nogal groot en “streus”, en dat charmante regenpak moet naast mijn goddelijke lichaam ook nog over mijn gewone kleding heen dus deze is aangeschaft in maatje XXXL, ooit eens gescoord bij het reeds ter ziele gegane Halfords. Het is en blijft een uitdaging zo’n pak aantrekken 🙂 ik heb een soort van bikerboots-achtige laarsjes aan en mijn poezelige maatje 43 hangt shocking klem halverwege een pijp van mijn regenbroek. Terwijl ik op 1 been balanceer, bijna om val en onderwijl het logeermatrasje en buitenkussens naar beneden trek in mijn poging om overeind te blijven staan, wroet ik mijn ene bikerbootje door de pijp heen. Ik neem mijzelf gelijk voor om binnenkort de schuur eens op te ruimen, dat is echt geen luxe!

Over uitdagingen gesproken…. ons schuurtje is ca. 3 bij 2 meter en gevuld met 6 fietsen, 1 vrieskastje, 1 koelkastje, logeermatrasje, waveboards, buitenkussentjes, gereedschap, poezenmandje, kerstboomstandaard, kleden, koffers, krat bier, krat met bidons, 2 parasols…. you name it en wij hebben het in ons schuurtje gepropt! Eigenlijk best knap dat ik hierin ook nog mijn regenpak tracht aan te doen… zweet op mijn rug… been nummer 2… mijn handtas valt van de fiets, ondersteboven en uiteraard stond deze nog open 😉 met 1 been in een pijp en 1 been half hangend in een pijp vis ik mijn agenda, portemonnee, leesbril en 10-uurtje van de schuurvloer en gooi deze weer in mijn tas #$%^&*#$%… mijn zonnige humeur begint al iets minder zonnig te worden… ik frommel het laatste stukje van mijn been door de pijp en hijs mijn regenbroek eindelijk omhoog. Gelukkig kost de regenjas iets minder moeite, ik heb alleen nog de keuze met losse capuchon fietsen (en zeiknat haar van de regen) of de capuchon op met klittenband al striemend rond mijn spekkige onderkinnetje (en zeiknat haar van het zweet)…

Tja, dilemma’s dilemma’s… ik doe mijn handtas in mijn fietstas en stap in vol ornaat naar buiten… en raad eens? Het is droog…

Liefs Sandra

Leave a comment

Your email address will not be published.


*