Ik? Innovatieschuw? Neeeeee…..

Met wilde stappen been ik de slaapkamer van mijn oudste dochter binnen. Ik heb niet eens in de gaten dat ik het arme kind wakker maak en begin gelijk te ratelen dat dát ding (mijn smartphone) kuren vertoont en ik niet weet hoe het werkt en of zij mij “even” wil helpen…..

Het is net 8 uur in de ochtend en het is de laatste dag van de grote vakantie en ik sta op het punt om naar mijn werk te gaan. En nu doet mijn telefoon het niet, geen wifi te bekennen op het apparatski…. en dan word ik chagrijnig, heeeeeeeeeel chagrijnig want hoe stoer ik dan ook ben op mijn website, diep in mijn hart ben ik een beetje (volgens man en kinderen heel veel maar ik zelf vind maar een beetje) innovatieschuw.

Mijn oudste dochter heeft nu niet echt een warm welkom voor haar half hyperventilerende moeder (zo raar!) en bromt: “Mam, ik ken dit toestel ook niet, ga weg”…… Het feit wil dat ik dit toestel ook niet ken, ik heb het vorige week voor mijn verjaardag gekregen en mijn oudste dochter, man en broer hebben met vereende krachten alles weer erop gekregen wat ook op het oude toestel stond. Kijk, dat red ik allemaal nog wel…maar dan moet het ding geen kuren vertonen…. geeeeeen idee waar ik mijn wifi moet zoeken… oh ja, verdomd…. zou het hier staan? Volgens mij moet ik hier op klikken en dan……. zwart scherm….geen beweging meer in te krijgen…. @#$%^&*…….

Ik begin tegen mijn dochter te foeteren dat zij mij gewoon even moet helpen want zij is jong en ik ben oud….oooooh jeeeeee, dit is toch het begin van het einde en dan moet ik nog 50 worden 😉 misschien moet ik het #$%-apparaat eventjes aan en uit zetten, anders zou ik het ook niet weten. Zo gezegd, zo gedaan…. het scherm wordt wit en dan gebeurt er niets…. nu stopt het foeteren bij ondergetekende en begin ik te schelden dat zo’n kloterig duur apparaat het gewoon “moet doen”…. op het moment dat ik het “ding” de slaapkamer door wil gooien komt er opeens leven in…. had ik trouwens al gezegd dat ik ook niet zo geduldig ben?

Ik stommel weer naar beneden waar ik mijn pincode van de telefoon opvis. Na het invoeren doet alles , wonder boven wonder, leven in en yessssssss de wifi doet het ook weer. Mijn humeur stijgt ook gelijk weer een paar graden en na een dikke knuffel met mijn oudste dochter en duizendmaal excuus (jaaaa mammm, ga nou maarrrrrr) fiets ik in vliegende vaart naar mijn werk…. en raadt eens? Sleutel van kantoor vergeten… en mijn baas is er nog niet….

Liefs Sandra

2 Comments on Ik? Innovatieschuw? Neeeeee…..

  1. Leuk berichtje. Ik zie mezelf voor me. Helaas kan ik niet even naar boven rennen om de hulp van zoonlief in te roepen maar moet hem whatsappen?, grrrr. Maar mijn smartphone doet het niet. Dan maar de vaste lijn. Wat is zijn nummer ook weer? Staat natuurlijk in de smartphone, ja maar die doet het niet. Grrrrr. en dan ben ik de 70 gepasseerd. Haha dus het is van alle generaties want ik ben pas echt oud voor al die nieuwe innovaties of apparatuur. Haha, leuk stukje en ik voel me gelijk een stuk minder oud dankjewel. Groetjes, Joke

Leave a comment

Your email address will not be published.


*