Metallica – Worldwired tour – 4-9-2017 – Ziggo Dome

Grappig, als ik zeg dat ik naar het concert van Metallica ga (of inmiddels ben geweest), krijg ik steeds rare blikken. “JIJ?” Ja, ik dus. Mijn muzieksmaken zijn al jaren uiteenlopend. Zo dans ik zelf salsa en kizomba en ik hou van die vrolijke, opzwepende latin muziek. Maar ik kan ook uit mijn dak gaan bij Within Temptation of in dit geval: Metallica. Heerlijk vind ik dat, lekker meeschreeuwen. Al moet ik direct bekennen dat ik niet al hun nummers ken en misschien zelfs alleen de “bekendste” nummers als One, Master of Puppets en mijn grootste favoriet: Nothing else matters.

Gemoedelijke sfeer
Samen met mijn zwager, zijn vader en een vriend begeef ik mij maandagavond 4 september naar de Ziggo Dome. De hele omgeving is vergeven van de Metallica-fans als we op het plein achter de ArenA iets willen eten. Geen moment voel ik me onveilig of bedreigd door deze grote mensenmassa, er hangt een gemoedelijke sfeer. Vervaarlijk uitziende mannen en vrouwen van alle leeftijden met de nodige piercings en tattoos, maar ook een aantal kinderen en jongeren. Wat mooi om te zien dat Metallica van alle generaties is.

Een ongeluk zit in een klein hoekje…
Dat Metallica van alle generaties is blijkt tijdens het concert ook, maar dan in iets minder fijne context: een paar meter scheef achter ons, in een ander vak, valt een wat oudere man. Schade: een behoorlijke jaap over zijn voorhoofd waarbij de schedel enigszins zichtbaar is. Een behoorlijk bloedbad. Fijn om te zien dat de EHBO’ers zo snel ter plaatse zijn en deze man direct hulp verlenen. Ook de Ziggo Dome-medewerkers doen snel en efficiënt hun werk: het vak is korte tijd ontruimd om de hulpverleners hun werk te laten doen en daarna wordt er snel schoongemaakt en mogen de concertgangers weer terug naar hun plaatsen. Wat er precies gebeurd is, blijft onduidelijk, net als hoe het nu met deze meneer gaat. Ik blijf het me afvragen. Ik hoop dat hij er met wat hechtingen en hoofdpijn vanaf gekomen is. Mocht hij (of een van zijn naasten) dit lezen: Beterschap meneer, ik hoop dat u zich weer beter voelt.

… of in een trapgat op het podium
Terwijl de hulpverleners achter ons druk in de weer zijn, blijkt op het podium ook iets gebeurd te zijn: zanger James Hetfield is in een van de vier trapgaten in het podium gevallen. Gelukkig wordt hij snel weer back on stage geholpen door twee crewleden. Hij rekt en strekt alles even en pingelt intussen wat verder op zijn gitaar. Hij laat al snel weten dat hij in orde is en dat alleen zijn ego wat geschaad is. Wat een artiest zeg, heel professioneel! We hebben geen seconde van het concert hoeven missen, de andere 3 bandleden speelden vrolijk verder. Wat voor Hetfield wel fijn was, was dat er een drum-intermezzo volgde van alle vier de bandleden. Zo kon hij even op adem komen en herstellen van zijn val.

Ware meesters op het podium
Drummer Lars Ulrich laat zijn kwaliteiten ook blijken: hij drumt er lustig en vol energie op los. Die vent kan echt niet stilzitten volgens mij. En hij wisselt soms zelfs tijdens een nummer nog van drumstokken; zo vaak, dat ik me afvraag of hij er een kist vol doorheen jaagt tijdens zo’n concert. Gitaristen Kirk Hammett en Robert Trujillo zijn ware meesters op de gitaar. Ogenschijnlijk zonder moeite toveren ze het ene nummer na het andere uit hun gitaren. Er volgt ook een magnifiek intermezzo met deze twee heren, terwijl ze losgaan op hun gitaren.

Oude en nieuwe nummers
Metallica speelt deze avond een aantal nummers van hun nieuwste album Hardwired… to self-destruct, maar ook oude klassiekers als Enter Sandman, One, Master of puppets en natuurlijk Nothing else matters.

Spectaculaire show
Tijdens Moth into flame stegen er heuse minidrones met lichtjes uit het podium op. In combinatie met de prachtige lichtkubussen boven het podium leverde dit een spectaculaire show op. De lichtkubussen werden tijdens alle nummers ingezet met wisselende beelden en in verschillende kleuren. Op een gegeven moment spoten er ook vier vuurkolommen uit het podium, waarvan de hitte zelfs op de eerste ring te voelen was! Qua zang kon je het helaas niet altijd even goed verstaan, doordat de bas, de drums en de snerpende gitaren net iets te overheersend waren. Al met al heb ik genoten! Ik vind het heel bijzonder om deze metalhelden eens live gezien te hebben. Wat een energie hebben deze mannen nog, terwijl ze allemaal al bijna halverwege de 50 zijn. Petje af! En wat kan ik anders zeggen dan: Ik was erbij! En Nothing else matters….

Heleen Engwerda

Leave a comment

Your email address will not be published.


*