Met Vezpa terug in de jaren 50 & 60

Vrijdag 23 december, bijna 4 maanden na de verjaardag van Sandra, was het eindelijk tijd om haar verjaardagscadeau te verzilveren. Eerst een hapje eten en toen naar het theater om te gaan kijken en luisteren naar VEZPA: 4 jongens (Bas, Joppe, Iwen en Meindert … allen ergens in de 30) met passie voor muziek uit de jaren 50 en 60. Het werd een feestje!

Het begon midden jaren 50 toen de muziek van de Afro-Amerikanen met een blank sausje werd overgoten en door zangers als Elvis ten gehore werd gebracht. Het blanke publiek in het zuiden van Amerika,  dat toen niets van ‘zwarte muziek’ wilde weten, ging voor de bijl en zo werd de popmuziek geboren!

We zongen mee met o.a. Buddy Holly, Gerry and the pacemakers en het gevoelige Blowing in the wind (mét mondharmonica … wat een veelzijdige muzikanten!) van Bob Dylan en de beentjes gingen van de vloer bij de Beatles, Elvis, Johnny Cash (echt, met je ogen dicht stond hij er echt … met een stem lager dan laag), Buddy Holly,  Zombies, Rolling Stones, Jerry Lee Lewis (niet te verwarren met de komiek uit de jaren 70 Jerry Lewis … kon ik als kind niet uit elkaar houden 🙂 ) en Wipe Out van The Surfaris die wij dames van eind 40 natuurlijk herkenden uit de film Dirty Dancing waar hoofdrolspeelster Baby in de beroemde scene op de trap haar danspassen probeert onder de knie te krijgen.

Met veel plezier, humor, bijpassende kledij, danspasjes en leuke muziekweetjes á la Leo Blokhuis (wist je dat Loving spoonful verwijst naar een lepel met heroïne en de 1e hit van de Rolling Stones werd geschreven door Lennon/Mc Cartney?) werden we meegenomen in een muzikale reis van skiffle, beat, rock ’n roll en folk tot pop. Na krap twee uur waren we ongeveer 15 jaar verder in de tijd. Voor mijn gevoel zaten we met z’n allen in een grote huiskamer met een platenspeler en alle stoelen aan de kant om lekker te kunnen dansen en meezingen. Een stukje magie tussen podium en de zaal was voelbaar.

Bas (leadzanger) vertelde dat hij ontdekte dat veel van zijn favoriete muziek (Busstop, No milk today) van vroeger was geschreven door ene Graham Goldman (het was toen nog niet zo gewoon dat de artiesten hun liedjes zelf schreven). Mr. Goldman kwam jaren later terecht in de band 10CC waar Bas eerder dit jaar opeens oog in oog mee stond toen Vezpa het voorprogramma mochten verzorgen voor hen. Een bijzondere ontmoeting aldus Bas.

Het was feest van herkenning voor jong tot oud die met deze muziek is opgegroeid. De een als tiener en de ander (zowel ondergetekende als de muzikanten zelf) luisterend naar de lp’s uit de collectie van onze ouders die vol stonden met muziek afkomstig van Memphis tot Liverpool … tevens de goedgekozen naam van de theatertour.

Nieuwsgierig? Hieronder staan 2 ontzettend leuke filmpjes en wil je een keer heen (aanrader!) dan kun je hier klikken voor het schema van hun theatertour.

Liefs Nita

Dit is een opname van het optreden van afgelopen zaterdag ♥

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


%d bloggers liken dit: