Hup Holland!

Sodemieters, ik ben er moe van… fan zijn is echt geen kattenpis 🙂 De Olympische Spelen zijn nu 1 week bezig en we, als we winnen is het we…, zijn 6 gouden, 5 zilveren, 2 bronzen medailles en een halve hartkwaal rijker. Uiteraard hebben de sporters en hun familie en vrienden de grootste stress maar bij een beetje doorgewinterde fan kan het stresshormoon ook grote hoogtes bereiken!

Zoals een goede Hollandse opvoeding betaamt ben ook ik opgegroeid met schaatsen kijken. Waar de heren in vroegere jaren met regelmaat de medailles in de wacht sleepten, kan ik mij de hegemonie van de Oost-Duitse dames ook nog herinneren. Kansloze missie natuurlijk om tegen die vol met doping gepropte halve gebouwen te schaatsen. Tot in 1988 in Calgary Yvonne van Gennip totaal onverwacht 3 gouden plakken veroverde. In slaapzak zat ik samen met mijn moeder in het holst van de nacht naar deze wedstrijden te kijken om daarna al Wilhelmus zingend de trap op naar boven lopend de rest van de familie wakker te maken, waren ze niet blij mee, zo raar 😉

Ik ben er vorige week eens lekker voor gaan zitten, de opening van de Olympische Spelen in Zuid-Koreaanse Pyeongchang. Zoals bij elke Olympische Spelen is er altijd wel een politiek ding of duikt er een schandaal op. Ik hoop dat de beide Korea’s een beetje nader tot elkaar komen, maar daar op vertrouwen… nee dat durf ik niet… wat mij vooral is bijgebleven van de opening zijn die 1200 drones die de Olympische ringen vormden, bijzonder inventief. Oh ja… en die vlaggendrager van Tonga die alleen in zijn rokje en op slippers bij -10 C het stadion binnenkwam. Tussen de dikke winterjassen, mutsen en handschoenen viel hij zeker op!

Afgelopen zaterdag vielen wij als Nederlandse fans met de neus in de boter, een echte clean sweep…. met andere woorden: Nederland op 1, 2 en kedeng…. 3! Helaas heb ik dit niet live kunnen volgen maar ik heb dat met de andere dagen wel goed gemaakt, lang leve de livestream op de computer. Waar mijn collega’s gingen lunchen zat ik met mijn bammetje voor de t.v. en zag ik Ireen Wüst historie schrijven en Sven Kramer door het ijs zakken. Is het een tijdelijk dipje bij “onze” Sven of wordt de lieverd gewoon wat oud? Op een gegeven moment zegt je lichaam toch ook wel eens keertje stop, toch?

Dat de jeugd eraan komt was gistermiddag overduidelijk, gelukkig was ik vrij en ik zag Esmee Visser op weergaloze wijze een gouden medaille in de wacht slepen. Samen met Chiara zat ik voor de televisie en hing onderwijl met mijn moeder aan de telefoon. Doen we altijd als het superspannend is…. oh ja, Chiara heeft haar tosti ook laten aanbranden… en dat allemaal door dit krielkipje die alleen nog maar een Worldcup had gereden in de B-groep en geen idee had wanneer de Olympische Spelen zouden zijn, heel Nederland is als een blok voor haar gevallen. Wat een leuke giechel, het enige waar zij zich tot nu toe druk over had gemaakt was het aantal pins wat zij nog moest verzamelen. Hoe heerlijk onbevangen kun je een wedstrijd ingaan ♥ dit is waarom ik gek ben van de Olympische Spelen!

Liefs Sandra

5 Comments on Hup Holland!

  1. Krijg ik nu een ban omdat ik moet melden dat ik helemaal niets heb met de O.S ;-)……Wel met de zomerspelen, maar die winterspelen dat zegt me niks, misschien omdat ik niet van sneeuw hou maar ik wens jou nog heel veel kijkgenot ,liefs <3

  2. Wat een heerlijk herkenbare blog Sandra. Mij vergaat het precies zo. Zelfs nu ik dinsdag voor de eerste keer oma geworden ben, kan ik het niet laten om het allemaal te volgen en te genieten op precies de manier zoals jij het verwoord. En dan na de Spelen met een leeg gevoel achter blijven. Ken je dat ook? Gelukkig hebben we nog een week te goed.

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


%d bloggers liken dit: