Ochtendritueel

Met een schattig tinkelend geluid maakt mijn wekker op mijn telefoon mij duidelijk dat het half 7 is en dat ik er toch ernstig over na moet denken om wakker te gaan worden. Mensen die denken dat ik altijd blij en positief ben… keep dreaming… of kom eens in de keer heel vroeg in de ochtend langs in huisje Raino want ik ben niet zo heul gezellig in de ochtend. Typisch gevalletje avondmens, gisteravond was het ook weer 01.00 uur terwijl ik nog lag te lezen. Maar goed… de snoozeknop en ik zijn hele goede vrienden en na 2x helemaal tot aan het wit van mijn ogen onder het beddengoed deze knop te hebben bediend zal ik er toch echt uit moeten want Antonio wordt om 07.15 uur opgehaald door het busje voor school.

Ik drapeer mij op de rand van mijn bed en probeer mijn pyjama te vinden ergens onder mijn gisteravond neergeplofte kleding. Na 3 graaien… oh nee dat is mijn shirt, mijn topje, damned dit mijn broek… waar heb ik die @#$%^&* pyjama verstopt…. zie ik een pijp hangen en kan ik mij eindelijk aankleden. Op mijn oude mannen-pantoffels, weet je wel hoe koud die vloer is…, strompel ik naar de kamer van Antonio. Nog niet helemaal wakker maar altijd met een blijd hoofd verwelkomt hij mij. “Kom je uit bed lieverd, dan gaat mama de tafel dekken”. Gelukkig lijkt hij op zijn vader en is hij in no-time zijn bed uit, heeft zich gewassen, tanden gepoetst en aangekleed. Onderwijl vis ik 4 schone bordjes uit de afwasmachine, heb ik de tafel gedekt, zijn medicatie neergelegd en drinken ingeschonken.

Stilzwijgend zitten wij aan tafel en knagen onze crackertjes op. Hierna pakt Antonio zijn gisteravond al klaargemaakte broodtrommel (gut, wat zijn wij verstandig he..), doet deze in zijn tas en trekt zijn schoenen aan. Hij vindt het heerlijk, dat busje. Ondanks dat hij wel eens een uurtje moet wachten in de middag kan hij het niet nalaten om bij storm- of regenachtig weer vilein tegen zijn zusje op te merken dat hij niet meer hoeft te fietsen. Tegenwoordig kijkt hij zelfs Netflixfilms onderweg, hoe relaxed kun je aankomen op school of thuis? Tijdens het uitruimen van de afwasmachine komt zijn vaste chauffeur aanrijden dus huppetee de jas aan, vergeet je niet je tassen, waar is je gymtas? (neeeheeee, die heb ik allemaal mam…) en is mijn eerste kind de deur uit… 7.15 uur… nog twee te gaan… de kop van mijn vrije maandag is er af…

Liefs Sandra

5 Comments on Ochtendritueel

  1. Nadia Hectors // 12 maart 2018 at 10:01 // Beantwoorden

    Ik ben nu heel even heel erg jaloers op jou… ik ben een avondmens en dochterlief heeft een ochtendhumeurtje… zucht…

  2. Ik ben ook een avondmens en heb het geluk dat ik alleen woon…wel met mijn poezen dan (heel gelukkig met ze trouwens) maar die halen me niet uit bed…en ik mag gewoon blijven liggen tot ik wakker word.Géén wekker die me wakker maakt…soms half 8, soms 8 uur …maar het kan ook wel eens half 9 worden.En dan staan ze me aan de deur van de woonkamer op te wachten.Allereerst natuurlijk krigen ze dan een lieve knuffel en dan zorg ik voor hun ontbijt.En dan ben ik aan de beurt.

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


%d bloggers liken dit: