Bella Italia 2

Daar was dus, eindelijk, ons huis in Asiago. Maar wat waren die 2 grote dingen ernaast? Nee he… het zal toch niet? Twee grote hijskranen… er wordt naast ons huis gebouwd, maar op het moment van typen (dinsdagavond) heb ik nog geen smakelijke met ontbloot bovenlichaam Italiaanse bouwvakker voorbij zien flitsen dussssssss…. fingers crossed… deze lokale Guiseppe’s en Giancarlo’s beginnen vast in september weer (hoop ik!)

Het huis is geweldig, wat een ruimte, 2 badkamers, lekkere ruime slaapkamers, superuitgebreide keuken, de wifi is wat labielig maar gelukkig hebben wij genoeg spelletjes en boeken mee. En als de wifi het wel doet kunnen wij zelfs Netflix streamen en we hebben gelijk maar de laatste 2 afleveringen van The Bridge gekeken. Oh ja, de blog over hoe ik van anti naar fan van Netflix ben veranderd volgt binnenkort 😉 terug naar Italië…

De eerste nacht: omdat ik niet wist of er ook muggen in de bergen waren hebben wij het eerste half uur met de het raam open geslapen. Naast het signaleren van diverse koeienbellen kan ik zeggen: test geslaagd! Er zijn muggen, echte hysterische Italiaanse muggen die als een gek om je hoofd heen gaan zoemen. Raam dus weer dicht, de slaapkamer werd plaats delict in muggenland en ik heb geslapen als de welbekende os…

Na al die kilometers met de vlam in de pijp hebben wij de eerste dag rustig aan gedaan. Lekker uitgeslapen, op onze dooie akkertje naar de 11 bochten verderop gelegen supermercato. Nog nooit een supermarktvak gezien met zoveel soorten pasta’s, je kunt het werkelijk niet bedenken hoe veel! Ook keken de overheerlijke Italiaanse kazen en grote dikke watermeloenen heel aantrekkelijk naar ons 😉 ik ga dat hier de komende 2 weken wel redden!

In de middag gingen wij naar het nabij gelegen (5 minuutjes met de auto) Sacrario Militare Asiago ook bekend onder Sacrario Militare del Laiten (Laiten is de naam van de heuvel waar het monument zich bevindt). Het monument bevat de stoffelijke overschotten van meer dan 54000 Italiaanse én Oostenrijks-Hongaarse soldaten die tussen 1915 en 1918 zijn gesneuveld. Bijzonder indrukwekkend waren de vele, vele plaquettes met de namen van de gesneuvelde soldaten.

Opvallend is het feit dat wij de enige buitenlanders waren bij dit monument, maar ook bij de eerdergenoemde supermarkt. Sterker nog, er is geen Nederlander te bekennen in deze mooie Italiaanse bergen! Dit was ook de dag erna het geval toen wij naar het Laghetto di Roana gingen. Dit is een kunstmatig gemaakt meertje waar je lekker kunt zonnen en poedelen en ook hier waren alleen maar Italiaanse gezinnetjes aanwezig. Dit meer is gelegen naast de kunstijsbaan waar Nicola Tumolero, de bronzen medaillist van de 10 kilometer schaatsen van PyeongChang 2018, zijn eerste baantjes heeft geschaatst. Leuk detail voor ons als sportliefhebbers!

Wordt vervolgd…

Liefs Sandra

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


%d bloggers liken dit: