Justin Timberlake – The man of the woods tour – Gelredome 24-8-2018

Vrijdagavond 24 augustus toog ik met zus Nita naar de Gelredome in Arnhem voor alweer mijn vijfde concert van Justin Timberlake. Al jaren genieten wij van zijn lekkere dans- en popnummers.

Ons nichtje zou ook mee gaan maar helaas is ze herstellende van een operatie. En voor een concert in de Gelredome moet je wel in topconditie zijn!

Na het nuttigen van een broodje onderweg waren we op tijd in Arnhem. Hoewel we vooraf een parkeerkaart hadden gekocht, blijft het een loterij waar je komt te staan. Alles is afhankelijk van hoe je de stad in rijdt en naar welke parkeerplek je geleid wordt. Omdat we de vorige keer uren op een pendelbusje moesten wachten op de terugweg, waren we nu blij verrast dat we op loopafstand terecht waren gekomen – al was het dan midden in een weiland. ‘Nee mevrouw, het is maar 2 kilometer lopen’. 2 kilometer, my ass!! Na drie kwartier kwam het stadion eindelijk in zicht!

Moe maar evengoed enthousiast zochten we onze ingang, gelukkig viel de rij mee. De rij die niet meeviel was die voor het toilet – maar ja, als je moet, dan moet je. Hetzelfde gevoel herhaalde zich bij de rij met apparaat voor de elektronische betaalpas voor de Gelredome. Getver, ik heb toch zo’n hekel aan muntjes en pasjes die je maar op 1 locatie kan gebruiken! Eerst stonden we in de rij waar je cash kon gebruiken maar dat bleek alleen voor briefgeld. Al onze opgeduikelde Euromunten maar weer opgeborgen en opnieuw in de rij voor de pin-optie. Aangezien wij alleen maar een watertje of colaatje wilden leek € 5,00 ons meer dan genoeg. De volgende lange rij was bij de bar – weer een kwartier verder en de onaangename verassing dat een bekertje water € 2,85 kostte!

Dan maar onze plaatsen opgezocht, voorzichtig lopend met ons enige watertje van de avond! 😉 In de krant las ik dat het concert niet uitverkocht was maar zo zag het er niet uit – er was bijna geen enkele plek onbezet.

Op het programma stond dat Justin om 21.00 uur zou beginnen maar ik heb nog nooit een concert meegemaakt waarbij een artiest op tijd was. Zo niet onze Justin hoor, meneer stond gewoon om 21.03 uur op het podium!!

Het podium was prachtig opgebouwd. Op de traditionele plek aan het einde van het stadion stond de band maar er liep een lang, slingerend pad de zaal in, met kleine ronde podiums er tussen in. Dat zal gebaseerd zijn op zijn nieuwe album Man of the Woods. Met grote doeken vanaf het plafond werden mooie plaatjes geprojecteerd – het leek soms net je of echt in het bos zat.

Natuurlijk deed hij veel nummers van het nieuwe album maar gelukkig werd dit telkens afgewisseld met zijn vele hits. Hoeveel hits hij heeft gehad was ik bijna vergeten maar we hebben heerlijk geswingd en meegezongen op zijn dansnummers. Steeds weer keken we elkaar aan en zeiden ‘oh ja, dat nummer is er ook nog, gaaaaaff!’

Halverwege de show was op het kleine podium in het midden van de zaal een kampvuur (echt vuur!) met boomstammen eromheen waar een aantal ballads werd gespeeld. Heel leuk dat hij ook zijn achtergrondzangers- en zangeressen in het zonnetje zet en hen een eigen liedje laat zingen. Hij noemt zijn band de Tennessee Kings en het komt echt over als één grote familie.

Het einde was spetterend, vooral de live versie van zijn huidige hit ‘Say Something’ vond ik bijna een religieuze ervaring. Het nummer heeft zoveel sfeer en als dan nog iedereen mee gaat zingen wordt het een kippenvel-momentje. Als laatste nog het vrolijke ‘Can’t stop the feeling’ en dan zijn we twee uur verder en is het klaar. Ik geloof werkelijk dat het om 23.03 uur afgelopen was! Geen toegift maar dat scheelt weer een hoop klappen en joelen, wij vonden het wel lekker duidelijk.

Na drie kwartier teruglopen naar de auto, en vervolgens drie kwartier in de file staan op een weiland (waar zijn die strenge parkeerwachters als je met zijn allen weer van het weiland af wil?) begaven we ons weer richting huis.

Het werd een latertje maar dat was het meer dan waard 🙂

Met de Gelredome zijn we wel een beetje klaar (wat een galmbak, zo zonde dat slechte geluid!) maar met Justin nog lang niet…..see you next time Justin!

Ellen Klingers

* Grote schrik toen ik de volgende dag erachter kwam dat ik in dat weiland een grote, liftende achtpotige vriend had opgepikt – die de hele voorbank van mijn auto gebruikt had voor zijn web. Brrrr, hij heeft het niet gered!

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


%d bloggers liken dit: